८. सोणाथेरीगाथा

१०२. ‘‘दस पुत्ते विजायित्वा, अस्मिं रूपसमुस्सये;

ततोहं दुब्बला जिण्णा, भिक्खुनिं उपसङ्कमिं.

१०३. ‘‘सा मे धम्ममदेसेसि, खन्धायतनधातुयो;

तस्सा धम्मं सुणित्वान, केसे छेत्वान पब्बजिं.

१०४. ‘‘तस्सा मे सिक्खमानाय, दिब्बचक्खु विसोधितं;

पुब्बेनिवासं जानामि, यत्थ मे वुसितं पुरे.

१०५. ‘‘अनिमित्तञ्च भावेमि, एकग्गा सुसमाहिता;

अनन्तराविमोक्खासिं, अनुपादाय निब्बुता.

१०६. ‘‘पञ्चक्खन्धा परिञ्ञाता, तिट्ठन्ति छिन्नमूलका;

धि तवत्थु जरे जम्मे, नत्थि दानि पुनब्भवो’’ति.

… सोणा थेरी….