५. सुभाकम्मारधीतुथेरीगाथा
३३९. ‘‘दहराहं सुद्धवसना, यं पुरे धम्ममस्सुणिं;
तस्सा मे अप्पमत्ताय, सच्चाभिसमयो अहु.
३४०. ‘‘ततोहं सब्बकामेसु, भुसं अरतिमज्झगं;
सक्कायस्मिं भयं दिस्वा, नेक्खम्ममेव [नेक्खम्मञ्ञेव (सी.), नेक्खम्मस्सेव (स्या.)] पीहये.
३४१. ‘‘हित्वानहं ञातिगणं, दासकम्मकरानि च;
गामखेत्तानि फीतानि, रमणीये पमोदिते.
३४२. ‘‘पहायहं पब्बजिता, सापतेय्यमनप्पकं;
एवं सद्धाय निक्खम्म, सद्धम्मे सुप्पवेदिते.
३४३. ‘‘नेतं [न मेतं (सी. स्या.)] अस्स पतिरूपं, आकिञ्चञ्ञञ्हि पत्थये;
यो [या (स्या.)] जातरूपं रजतं, छड्डेत्वा [थपेत्वा (क.)] पुनरागमे [पुनरागहे (क.)].
३४४. ‘‘रजतं जातरूपं वा, न बोधाय न सन्तिया;
नेतं समणसारुप्पं, न एतं अरियद्धनं.
३४५. ‘‘लोभनं मदनञ्चेतं, मोहनं रजवड्ढनं;
सासङ्कं बहुआयासं, नत्थि चेत्थ धुवं ठिति.
३४६. ‘‘एत्थ रत्ता पमत्ता च, सङ्किलिट्ठमना नरा;
अञ्ञमञ्ञेन ब्यारुद्धा, पुथु कुब्बन्ति मेधगं.
३४७. ‘‘वधो बन्धो परिक्लेसो, जानि सोकपरिद्दवो;
कामेसु अधिपन्नानं, दिस्सते ब्यसनं बहुं.
३४८. ‘‘तं मं ञाती अमित्ताव, किं वो कामेसु युञ्जथ;
जानाथ मं पब्बजितं, कामेसु भयदस्सिनिं.
३४९. ‘‘न हिरञ्ञसुवण्णेन, परिक्खीयन्ति आसवा;
अमित्ता वधका कामा, सपत्ता सल्लबन्धना.
३५०. ‘‘तं मं ञाती अमित्ताव, किं वो कामेसु युञ्जथ;
जानाथ मं पब्बजितं, मुण्डं सङ्घाटिपारुतं.
३५१. ‘‘उत्तिट्ठपिण्डो उञ्छो च, पंसुकूलञ्च चीवरं;
एतं खो मम सारुप्पं, अनगारूपनिस्सयो.
३५२. ‘‘वन्ता महेसीहि कामा, ये दिब्बा ये च मानुसा;
खेमट्ठाने विमुत्ता ते, पत्ता ते अचलं सुखं.
३५३. ‘‘माहं कामेहि सङ्गच्छिं, येसु ताणं न विज्जति;
अमित्ता वधका कामा, अग्गिक्खन्धूपमा दुखा.
३५४. ‘‘परिपन्थो एस भयो, सविघातो सकण्टको;
गेधो सुविसमो चेसो [लेपो (सी.)], महन्तो मोहनामुखो.
३५५. ‘‘उपसग्गो भीमरूपो, कामा सप्पसिरूपमा;
ये बाला अभिनन्दन्ति, अन्धभूता पुथुज्जना.
३५६. ‘‘कामपङ्केन सत्ता हि, बहू लोके अविद्दसू;
परियन्तं न जानन्ति, जातिया मरणस्स च.
३५७. ‘‘दुग्गतिगमनं मग्गं, मनुस्सा कामहेतुकं;
बहुं वे पटिपज्जन्ति, अत्तनो रोगमावहं.
३५८. ‘‘एवं अमित्तजनना, तापना संकिलेसिका;
लोकामिसा बन्धनीया, कामा मरणबन्धना [चरणबन्धना (सी.)].
३५९. ‘‘उम्मादना उल्लपना, कामा चित्तप्पमद्दिनो;
सत्तानं सङ्किलेसाय, खिप्पं [खिपं (सी.)] मारेन ओड्डितं.
३६०. ‘‘अनन्तादीनवा कामा, बहुदुक्खा महाविसा;
अप्पस्सादा रणकरा, सुक्कपक्खविसोसना [विसोसका (सी.)].
३६१. ‘‘साहं एतादिसं कत्वा, ब्यसनं कामहेतुकं;
न तं पच्चागमिस्सामि, निब्बानाभिरता सदा.
३६२. ‘‘रणं करित्वा [तरित्वा (सी.)] कामानं, सीतिभावाभिकङ्खिनी;
अप्पमत्ता विहस्सामि, सब्बसंयोजनक्खये.
३६३. ‘‘असोकं विरजं खेमं, अरियट्ठङ्गिकं उजुं;
तं मग्गं अनुगच्छामि, येन तिण्णा महेसिनो’’.
३६४. इमं पस्सथ धम्मट्ठं, सुभं कम्मारधीतरं;
अनेजं उपसम्पज्ज, रुक्खमूलम्हि झायति.
३६५. अज्जट्ठमी पब्बजिता, सद्धा सद्धम्मसोभना;
विनीतुप्पलवण्णाय, तेविज्जा मच्चुहायिनी.
३६६. सायं भुजिस्सा अनणा, भिक्खुनी भावितिन्द्रिया;
सब्बयोगविसंयुत्ता, कतकिच्चा अनासवा.
३६७. तं सक्को देवसङ्घेन, उपसङ्कम्म इद्धिया;
नमस्सति भूतपति, सुभं कम्मारधीतरन्ति.
… सुभा कम्मारधीता थेरी….
वीसतिनिपातो निट्ठितो.