३. उप्पलदायिकाथेरीअपदानं
५७. ‘‘नगरे अरुणवतिया, अरुणो नाम खत्तियो;
तस्स रञ्ञो अहुं भरिया, एकज्झं चारयामहं.
५८. ‘‘रहोगता निसीदित्वा, एवं चिन्तेसहं तदा;
‘कुसलं मे कतं नत्थि, आदाय गमियं मम.
५९. ‘‘‘महाभितापं कटुकं, घोररूपं सुदारुणं;
निरयं नून गच्छामि, एत्थ मे नत्थि संसयो’.
६०. ‘‘एवाहं चिन्तयित्वान, पहंसेत्वान मानसं;
राजानं उपगन्त्वान, इदं वचनमब्रविं.
६१. ‘‘‘इत्थी नाम मयं देव, पुरिसानित्तरा अहु [पुरिसानुगता सदा (सी.), पुरिसा न भवाम नो (स्या.), पुरिसानं भरा मयं (पी.)];
एकं मे समणं देहि, भोजयिस्सामि खत्तिय’.
६२. ‘‘अदासि मे तदा राजा, समणं भावितिन्द्रियं;
तस्स पत्तं गहेत्वान, परमन्नेन पूरयिं.
६३. ‘‘पूरेत्वा परमं अन्नं, सह सुगन्धलेपनं;
महाचेलेन छादित्वा, अदासिं तुट्ठमानसा.
६४. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;
जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.
६५. ‘‘सहस्सदेवराजूनं, महेसित्तमकारयिं;
सहस्सचक्कवत्तीनं, महेसित्तमकारयिं.
६६. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;
नानाविधं बहुं अञ्ञं, तस्स कम्मफलं ततो.
६७. ‘‘उप्पलस्सेव मे वण्णो, अभिरूपा सुदस्सना;
इत्थिसब्बङ्गसम्पन्ना, अभिजाता जुतिन्धरा.
६८. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, अजायिं साकिये कुले;
नारीसहस्सपामोक्खा, सुद्धोदनसुतस्सहं.
६९. ‘‘निब्बिन्दित्वा अगारेहं, पब्बजिं अनगारियं;
सत्तमीरत्तिसम्पत्ता [सत्तमिंरत्तिमपत्ता (सी. स्या. पी.)], चतुसच्चमपापुणिं.
७०. ‘‘चीवरं पिण्डपातञ्च, पच्चयं सयनासनं;
परिमेतुं न सक्कोमि, पिण्डपातस्सिदं फलं.
७१. ‘‘यं मय्हं पूरितं कम्मं, कुसलं सरसे मुनि;
तुय्हत्थाय महावीर, परिचत्तं बहुं मया.
७२. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं दानमददिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, पिण्डपातस्सिदं फलं.
७३. ‘‘द्वे गतियो पजानामि, देवत्तं अथ मानुसं;
अञ्ञं गतिं न जानामि, पिण्डपातस्सिदं फलं.
७४. ‘‘उच्चे कुले पजायामि, महासाले [तयो साल (क.)] महद्धने;
अञ्ञे कुले न जायामि, पिण्डपातस्सिदं फलं.
७५. ‘‘भवाभवे संसरित्वा, सुक्कमूलेन चोदिता;
अमनापं न पस्सामि, सोमनस्सकतं फलं.
७६. ‘‘इद्धीसु च वसी होमि, दिब्बाय सोतधातुया;
चेतोपरियञाणस्स, वसी होमि महामुने.
७७. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;
सब्बासवपरिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.
७८. ‘‘अत्थधम्मनिरुत्तीसु, पटिभाने तथेव च;
ञाणं मम महावीर, उप्पन्नं तव सन्तिके.
७९. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवा.
८०. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.
८१. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं उप्पलदायिका भिक्खुनी भगवतो सम्मुखा इमा गाथायो अभासित्थाति.
उप्पलदायिकाथेरियापदानं ततियं.