८. खेमाथेरीअपदानं
२८९. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मेसु चक्खुमा;
इतो सतसहस्सम्हि, कप्पे उप्पज्जि नायको.
२९०. ‘‘तदाहं हंसवतियं, जाता सेट्ठिकुले अहुं [अहु (स्या.)];
नानारतनपज्जोते, महासुखसमप्पिता.
२९१. ‘‘उपेत्वा तं महावीरं, अस्सोसिं धम्मदेसनं;
ततो जातप्पसादाहं, उपेमि सरणं जिनं.
२९२. ‘‘मातरं पितरं चाहं, आयाचित्वा विनायकं;
निमन्तयित्वा सत्ताहं, भोजयिं सहसावकं.
२९३. ‘‘अतिक्कन्ते च सत्ताहे, महापञ्ञानमुत्तमं;
भिक्खुनिं एतदग्गम्हि, ठपेसि नरसारथि.
२९४. ‘‘तं सुत्वा मुदिता हुत्वा, पुनो तस्स महेसिनो;
कारं कत्वान तं ठानं, पणिपच्च पणीदहिं.
२९५. ‘‘ततो मम जिनो [मं स जिनो (स्या.)] आह, ‘सिज्झतं पणिधी तव;
ससङ्घे मे कतं कारं, अप्पमेय्यफलं तया.
२९६. ‘‘‘सतसहस्सितो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;
गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.
२९७. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादा, ओरसा धम्मनिम्मिता;
एतदग्गमनुप्पत्ता, खेमा नाम भविस्सति’.
२९८. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;
जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसूपगा अहं.
२९९. ‘‘ततो चुता याममगं, ततोहं तुसितं गता;
ततो च निम्मानरतिं, वसवत्तिपुरं ततो.
३००. ‘‘यत्थ यत्थूपपज्जामि, तस्स कम्मस्स वाहसा;
तत्थ तत्थेव राजूनं, महेसित्तमकारयिं.
३०१. ‘‘ततो चुता मनुस्सत्ते, राजूनं चक्कवत्तिनं;
मण्डलीनञ्च राजूनं, महेसित्तमकारयिं.
३०२. ‘‘सम्पत्तिं अनुभोत्वान, देवेसु मनुजेसु च;
सब्बत्थ सुखिता हुत्वा, नेककप्पेसु संसरिं.
३०३. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, विपस्सी लोकनायको;
उप्पज्जि चारुदस्सनो [चारुनयनो (सी. पी.)], सब्बधम्मविपस्सको.
३०४. ‘‘तमहं लोकनायकं, उपेत्वा नरसारथिं;
धम्मं भणितं सुत्वान, पब्बजिं अनगारियं.
३०५. ‘‘दसवस्ससहस्सानि, तस्स वीरस्स सासने;
ब्रह्मचरियं चरित्वान, युत्तयोगा बहुस्सुता.
३०६. ‘‘पच्चयाकारकुसला, चतुसच्चविसारदा;
निपुणा चित्तकथिका, सत्थुसासनकारिका.
३०७. ‘‘ततो चुताहं तुसितं, उपपन्ना यसस्सिनी;
अभिभोमि तहिं अञ्ञे, ब्रह्मचारीफलेनहं.
३०८. ‘‘यत्थ यत्थूपपन्नाहं, महाभोगा महद्धना;
मेधाविनी सीलवती [रूपवती (सी. स्या. पी.)], विनीतपरिसापि च.
३०९. ‘‘भवामि तेन कम्मेन, योगेन जिनसासने;
सब्बा सम्पत्तियो मय्हं, सुलभा मनसो पिया.
३१०. ‘‘योपि मे भवते भत्ता, यत्थ यत्थ गतायपि;
विमानेति न मं कोचि, पटिपत्तिबलेन मे.
३११. ‘‘इमम्हि भद्दके कप्पे, ब्रह्मबन्धु महायसो;
नामेन कोणागमनो, उप्पज्जि वदतं वरो.
३१२. ‘‘तदा हि बाराणसियं, सुसमिद्धकुलप्पजा [सुसमिद्धि… (स्या.)];
धनञ्जानी सुमेधा च, अहम्पि च तयो जना.
३१३. ‘‘सङ्घाराममदासिम्ह, दानसहायिका पुरे [नेके सहस्सिके मुने (स्या.), दानं सहस्सिकं मुने (पी.)];
सङ्घस्स च विहारम्पि [ससंघस्स विहारं हि (स्या. पी.)], उद्दिस्स कारिका [दायिका (पी.)] मयं.
३१४. ‘‘ततो चुता मयं सब्बा, तावतिंसूपगा अहुं;
यससा अग्गतं पत्ता, मनुस्सेसु तथेव च.
३१५. ‘‘इमस्मिंयेव कप्पम्हि, ब्रह्मबन्धु महायसो;
कस्सपो नाम गोत्तेन, उप्पज्जि वदतं वरो.
३१६. ‘‘उपट्ठाको महेसिस्स, तदा आसि नरिस्सरो;
कासिराजा किकी नाम, बाराणसिपुरुत्तमे.
३१७. ‘‘तस्सासिं जेट्ठिका धीता, समणी इति विस्सुता;
धम्मं सुत्वा जिनग्गस्स, पब्बज्जं समरोचयिं.
३१८. ‘‘अनुजानि न नो तातो, अगारेव तदा मयं;
वीसवस्ससहस्सानि, विचरिम्ह अतन्दिता.
३१९. ‘‘कोमारिब्रह्मचरियं, राजकञ्ञा सुखेधिता;
बुद्धोपट्ठाननिरता, मुदिता सत्त धीतरो.
३२०. ‘‘समणी समणगुत्ता च, भिक्खुनी भिक्खुदायिका;
धम्मा चेव सुधम्मा च, सत्तमी सङ्घदायिका.
३२१. ‘‘अहं उप्पलवण्णा च, पटाचारा च कुण्डला;
किसागोतमी धम्मदिन्ना, विसाखा होति सत्तमी.
३२२. ‘‘कदाचि सो नरादिच्चो, धम्मं देसेसि अब्भुतं;
महानिदानसुत्तन्तं, सुत्वा तं परियापुणिं.
३२३. ‘‘तेहि कम्मेहि सुकतेहि, चेतनापणिधीहि च;
जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.
३२४. ‘‘पच्छिमे च भवे दानि, साकलाय पुरुत्तमे;
रञ्ञो मद्दस्स धीताम्हि, मनापा दयिता पिया.
३२५. ‘‘सह मे जातमत्तम्हि, खेमं तम्हि पुरे अहु;
ततो खेमाति नामं मे, गुणतो उपपज्जथ.
३२६. ‘‘यदाहं योब्बनं पत्ता, रूपलावञ्ञभूसिता [रूपवण्णविभूसिता (स्या.), रूपवन्ता विभूसिता (पी.), रूपविलासभूसिता (क.)];
तदा अदासि मं तातो, बिम्बिसारस्स राजिनो.
३२७. ‘‘तस्साहं सुप्पिया आसिं, रूपके लायने रता;
रूपानं दोसवादीति, न उपेसिं महादयं.
३२८. ‘‘बिम्बिसारो तदा राजा, ममानुग्गहबुद्धिया;
वण्णयित्वा वेळुवनं, गायके गापयी ममं.
३२९. ‘‘रम्मं वेळुवनं येन, न दिट्ठं सुगतालयं;
न तेन नन्दनं दिट्ठं, इति मञ्ञामसे मयं.
३३०. ‘‘येन वेळुवनं दिट्ठं, नरनन्दननन्दनं;
सुदिट्ठं नन्दनं तेन, अमरिन्दसुनन्दनं.
३३१. ‘‘विहाय नन्दनं देवा, ओतरित्वा महीतलं [महीतले (स्या. पी.)];
रम्मं वेळुवनं दिस्वा, न तप्पन्ति सुविम्हिता.
३३२. ‘‘राजपुञ्ञेन निब्बत्तं, बुद्धपुञ्ञेन भूसितं;
को वत्ता तस्स निस्सेसं, वनस्स गुणसञ्चयं.
३३३. ‘‘तं सुत्वा वनसमिद्धं, मम सोतमनोहरं;
दट्ठुकामा तमुय्यानं, रञ्ञो आरोचयिं तदा.
३३४. ‘‘महता परिवारेन, तदा च सो [तदा मं सो (स्या. पी.)] महीपति;
मं पेसेसि [संपेसेसि (स्या.), सम्पापेसि (पी.)] तमुय्यानं, दस्सनाय समुस्सुकं.
३३५. ‘‘गच्छ पस्स महाभोगे, वनं नेत्तरसायनं;
यं सदा भाति सिरिया, सुगताभानुरञ्जितं.
३३६. ‘‘यदा च पिण्डाय मुनि, गिरिब्बजपुरुत्तमं;
पविट्ठोहं तदायेव, वनं दट्ठुमुपागमिं.
३३७. ‘‘तदा तं फुल्लविपिनं, नानाभमरकूजितं;
कोकिलागीतसहितं, मयूरगणनच्चितं.
३३८. ‘‘अप्पसद्दमनाकिण्णं, नानाचङ्कमभूसितं;
कुटिमण्डपसङ्किण्णं, योगीवरविराजितं.
३३९. ‘‘विचरन्ती अमञ्ञिस्सं, सफलं नयनं मम;
तत्थापि तरुणं भिक्खुं, युत्तं दिस्वा विचिन्तयिं.
३४०. ‘‘‘ईदिसे विपिने रम्मे, ठितोयं नवयोब्बने;
वसन्तमिव कन्तेन, रूपेन च समन्वितो.
३४१. ‘‘‘निसिन्नो रुक्खमूलम्हि, मुण्डो सङ्घाटिपारुतो;
झायते वतयं भिक्खु, हित्वा विसयजं रतिं.
३४२. ‘‘‘ननु नाम गहट्ठेन, कामं भुत्वा यथासुखं;
पच्छा जिण्णेन धम्मोयं, चरितब्बो सुभद्दको’.
३४३. ‘‘सुञ्ञकन्ति विदित्वान, गन्धगेहं जिनालयं;
उपेत्वा जिनमद्दक्खं, उदयन्तंव भाकरं.
३४४. ‘‘एककं सुखमासीनं, बीजमानं वरित्थिया;
दिस्वानेवं विचिन्तेसिं, नायं लूखो नरासभो.
३४५. ‘‘सा कञ्ञा कनकाभासा, पदुमाननलोचना;
बिम्बोट्ठी कुन्ददसना, मनोनेत्तरसायना.
३४६. ‘‘हेमदोलाभसवना [हेमदोला सुवदीना (स्या.)], कलिकाकारसुत्थनी [कलसाकारसुत्तनी (सी. पी.), कमलाकारसुत्तनी (स्या.)];
वेदिमज्झाव सुस्सोणी [कनुमज्झाव सुस्सोणी (सी.), वेदिमज्झा वरसोणी (स्या. पी.)], रम्भोरु चारुभूसना.
३४७. ‘‘रत्तंसकुपसंब्याना, नीलमट्ठनिवासना;
अतप्पनेय्यरूपेन, हासभावसमन्विता [हावभावसमन्विता (सी.), सब्बाभरणमण्डिता (स्या.)].
३४८. ‘‘दिस्वा तमेवं चिन्तेसिं, अहोयमभिरूपिनी;
न मयानेन नेत्तेन, दिट्ठपुब्बा कुदाचनं.
३४९. ‘‘ततो जराभिभूता सा, विवण्णा विकतानना;
भिन्नदन्ता सेतसिरा, सलाला वदनासुचि.
३५०. ‘‘सङ्खित्तकण्णा सेतक्खी, लम्बासुभपयोधरा;
वलिविततसब्बङ्गी, सिराविततदेहिनी.
३५१. ‘‘नतङ्गा दण्डदुतिया, उप्फासुलिकता [उप्पण्डुपण्डुका (सी. स्या.)] किसा;
पवेधमाना पतिता, निस्ससन्ती मुहुं मुहुं.
३५२. ‘‘ततो मे आसि संवेगो, अब्भुतो लोमहंसनो;
धिरत्थु रूपं असुचिं, रमन्ते यत्थ बालिसा.
३५३. ‘‘तदा महाकारुणिको, दिस्वा संविग्गमानसं;
उदग्गचित्तो सुगतो, इमा गाथा अभासथ.
३५४. ‘‘‘आतुरं असुचिं पूतिं, पस्स खेमे समुस्सयं;
उग्घरन्तं पग्घरन्तं, बालानं अभिनन्दितं.
३५५. ‘‘‘असुभाय चित्तं भावेहि, एकग्गं सुसमाहितं;
सति कायगता त्यत्थु, निब्बिदा बहुला भव.
३५६. ‘‘‘यथा इदं तथा एतं, यथा एतं तथा इदं;
अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, काये छन्दं विराजय.
३५७. ‘‘‘अनिमित्तञ्च भावेहि, मानानुसयमुज्जह;
ततो मानाभिसमया, उपसन्ता चरिस्ससि.
३५८. ‘‘‘ये रागरत्तानुपतन्ति सोतं, सयं कतं मक्कटकोव जालं;
एतम्पि छेत्वान परिब्बजन्ति, न पेक्खिनो [अनपेक्खिनो (सी. स्या. पी.)] कामसुखं पहाय’.
३५९. ‘‘ततो कल्लितचित्तं [कल्लिकचित्तं (स्या.), कलिकचित्तं (पी.)] मं, ञत्वान नरसारथि;
महानिदानं देसेसि, सुत्तन्तं विनयाय मे.
३६०. ‘‘सुत्वा सुत्तन्तसेट्ठं तं, पुब्बसञ्ञमनुस्सरिं;
तत्थ ठितावहं सन्ती, धम्मचक्खुं विसोधयिं.
३६१. ‘‘निपतित्वा महेसिस्स, पादमूलम्हि तावदे;
अच्चयं देसनत्थाय, इदं वचनमब्रविं.
३६२. ‘‘‘नमो ते सब्बदस्सावी, नमो ते करुणाकर;
नमो ते तिण्णसंसार, नमो ते अमतं दद.
३६३. ‘‘‘दिट्ठिगहनपक्खन्दा [… पक्खन्ता (सी. स्या.)], कामरागविमोहिता;