४. सोपाकत्थेरगाथा

४८०. ‘‘दिस्वा पासादछायायं, चङ्कमन्तं नरुत्तमं;

तत्थ नं उपसङ्कम्म, वन्दिस्सं [वन्दिसं (सी. पी.)] पुरिसुत्तमं.

४८१. ‘‘एकंसं चीवरं कत्वा, संहरित्वान पाणयो;

अनुचङ्कमिस्सं विरजं, सब्बसत्तानमुत्तमं.

४८२. ‘‘ततो पञ्हे अपुच्छि मं, पञ्हानं कोविदो विदू;

अच्छम्भी च अभीतो च, ब्याकासिं सत्थुनो अहं.

४८३. ‘‘विस्सज्जितेसु पञ्हेसु, अनुमोदि तथागतो;

भिक्खुसङ्घं विलोकेत्वा, इममत्थं अभासथ’’.

४८४. ‘‘लाभा अङ्गानं मगधानं, येसायं परिभुञ्जति;

चीवरं पिण्डपातञ्च, पच्चयं सयनासनं;

पच्चुट्ठानञ्च सामीचिं, तेसं लाभा’’ति चाब्रवि.

४८५. ‘‘अज्जतग्गे मं सोपाक, दस्सनायोपसङ्कम;

एसा चेव ते सोपाक, भवतु उपसम्पदा’’.

४८६. ‘‘जातिया सत्तवस्सोहं, लद्धान उपसम्पदं;

धारेमि अन्तिमं देहं, अहो धम्मसुधम्मता’’ति.

… सोपाको थेरो….