५. सरभङ्गत्थेरगाथा

४८७. ‘‘सरे हत्थेहि भञ्जित्वा, कत्वान कुटिमच्छिसं;

तेन मे सरभङ्गोति, नामं सम्मुतिया अहु.

४८८. ‘‘न मय्हं कप्पते अज्ज, सरे हत्थेहि भञ्जितुं;

सिक्खापदा नो पञ्ञत्ता, गोतमेन यसस्सिना.

४८९. ‘‘सकलं समत्तं रोगं, सरभङ्गो नाद्दसं पुब्बे;

सोयं रोगो दिट्ठो, वचनकरेनातिदेवस्स.

४९०. ‘‘येनेव मग्गेन गतो विपस्सी, येनेव मग्गेन सिखी च वेस्सभू;

ककुसन्धकोणागमनो च कस्सपो, तेनञ्जसेन अगमासि गोतमो.

४९१. ‘‘वीततण्हा अनादाना, सत्त बुद्धा खयोगधा;

येहायं देसितो धम्मो, धम्मभूतेहि तादिभि.

४९२. ‘‘चत्तारि अरियसच्चानि, अनुकम्पाय पाणिनं;

दुक्खं समुदयो मग्गो, निरोधो दुक्खसङ्खयो.

४९३. ‘‘यस्मिं निवत्तते [यस्मिं न निब्बत्तते (क.)] दुक्खं, संसारस्मिं अनन्तकं;

भेदा इमस्स कायस्स, जीवितस्स च सङ्खया;

अञ्ञो पुनब्भवो नत्थि, सुविमुत्तोम्हि सब्बधी’’ति.

… सरभङ्गो थेरो….

सत्तकनिपातो निट्ठितो.