२. लकुण्डकभद्दियत्थेरगाथा

४६६. परे अम्बाटकारामे, वनसण्डम्हि भद्दियो;

समूलं तण्हमब्बुय्ह, तत्थ भद्दोव झायति [भद्दो’धिझायायति (सी.), भद्दो झियायति (स्या. सी. अट्ठ.)].

४६७. ‘‘रमन्तेके मुदिङ्गेहि [मुतिङ्गेहि (सी. अट्ठ.)], वीणाहि पणवेहि च;

अहञ्च रुक्खमूलस्मिं, रतो बुद्धस्स सासने.

४६८. ‘‘बुद्धो चे [बुद्धो च (सब्बत्थ)] मे वरं दज्जा, सो च लब्भेथ मे वरो;

गण्हेहं सब्बलोकस्स, निच्चं कायगतं सतिं.

४६९. ‘‘ये मं रूपेन पामिंसु, ये च घोसेन अन्वगू;

छन्दरागवसूपेता, न मं जानन्ति ते जना.

४७०. ‘‘अज्झत्तञ्च न जानाति, बहिद्धा च न पस्सति;

समन्तावरणो बालो, स वे घोसेन वुय्हति.

४७१. ‘‘अज्झत्तञ्च न जानाति, बहिद्धा च विपस्सति;

बहिद्धा फलदस्सावी, सोपि घोसेन वुय्हति.

४७२. ‘‘अज्झत्तञ्च पजानाति, बहिद्धा च विपस्सति;

अनावरणदस्सावी, न सो घोसेन वुय्हती’’ति.

… लकुण्डकभद्दियो थेरो….