१. सुन्दरसमुद्दत्थेरगाथा
४५९. ‘‘अलङ्कता सुवसना, मालधारी [मालाभारी (सी.), मालभारी (स्या.)] विभूसिता;
अलत्तककतापादा, पादुकारुय्ह वेसिका.
४६०. ‘‘पादुका ओरुहित्वान, पुरतो पञ्जलीकता;
सा मं सण्हेन मुदुना, म्हितपुब्बं [मिहितपुब्बं (सी.)] अभासथ’’.
४६१. ‘‘युवासि त्वं पब्बजितो, तिट्ठाहि मम सासने;
भुञ्ज मानुसके कामे, अहं वित्तं ददामि ते;
सच्चं ते पटिजानामि, अग्गिं वा ते हरामहं.
४६२. ‘‘यदा जिण्णा भविस्साम, उभो दण्डपरायना;
उभोपि पब्बजिस्साम, उभयत्थ कटग्गहो’’.
४६३. ‘‘तञ्च दिस्वान याचन्तिं, वेसिकं पञ्जलीकतं;
अलङ्कतं सुवसनं, मच्चुपासंव ओड्डितं.
४६४. ‘‘ततो मे मनसीकारो…पे… निब्बिदा समतिट्ठथ.
४६५. ‘‘ततो चित्तं विमुच्चि मे…पे… कतं बुद्धस्स सासन’’न्ति.
… सुन्दरसमुद्दो थेरो….