१. सुन्दरसमुद्दत्थेरगाथा

४५९. ‘‘अलङ्कता सुवसना, मालधारी [मालाभारी (सी.), मालभारी (स्या.)] विभूसिता;

अलत्तककतापादा, पादुकारुय्ह वेसिका.

४६०. ‘‘पादुका ओरुहित्वान, पुरतो पञ्जलीकता;

सा मं सण्हेन मुदुना, म्हितपुब्बं [मिहितपुब्बं (सी.)] अभासथ’’.

४६१. ‘‘युवासि त्वं पब्बजितो, तिट्ठाहि मम सासने;

भुञ्ज मानुसके कामे, अहं वित्तं ददामि ते;

सच्चं ते पटिजानामि, अग्गिं वा ते हरामहं.

४६२. ‘‘यदा जिण्णा भविस्साम, उभो दण्डपरायना;

उभोपि पब्बजिस्साम, उभयत्थ कटग्गहो’’.

४६३. ‘‘तञ्च दिस्वान याचन्तिं, वेसिकं पञ्जलीकतं;

अलङ्कतं सुवसनं, मच्चुपासंव ओड्डितं.

४६४. ‘‘ततो मे मनसीकारो…पे… निब्बिदा समतिट्ठथ.

४६५. ‘‘ततो चित्तं विमुच्चि मे…पे… कतं बुद्धस्स सासन’’न्ति.

… सुन्दरसमुद्दो थेरो….