९. पुरोहितपुत्तजेन्तत्थेरगाथा
४२३. ‘‘जातिमदेन मत्तोहं, भोगइस्सरियेन च;
सण्ठानवण्णरूपेन, मदमत्तो अचारिहं.
४२४. ‘‘नात्तनो समकं कञ्चि, अतिरेकं च मञ्ञिसं;
अतिमानहतो बालो, पत्थद्धो उस्सितद्धजो.
४२५. ‘‘मातरं पितरञ्चापि, अञ्ञेपि गरुसम्मते;
न कञ्चि अभिवादेसिं, मानत्थद्धो अनादरो.
४२६. ‘‘दिस्वा विनायकं अग्गं, सारथीनं वरुत्तमं;
तपन्तमिव आदिच्चं, भिक्खुसङ्घपुरक्खतं.
४२७. ‘‘मानं मदञ्च छड्डेत्वा, विप्पसन्नेन चेतसा;
सिरसा अभिवादेसिं, सब्बसत्तानमुत्तमं.
४२८. ‘‘अतिमानो च ओमानो, पहीना सुसमूहता;
अस्मिमानो समुच्छिन्नो, सब्बे मानविधा हता’’ति.
… जेन्तो पुरोहितपुत्तो थेरो….