७.कातियानत्थेरगाथा
४११. ‘‘उट्ठेहि निसीद कातियान, मा निद्दाबहुलो अहु जागरस्सु;
मा तं अलसं पमत्तबन्धु, कूटेनेव जिनातु मच्चुराजा.
४१२. ‘‘सेय्यथापि [सयथापि (सी. पी.)] महासमुद्दवेगो, एवं जातिजरातिवत्तते तं;
सो करोहि सुदीपमत्तनो त्वं, न हि ताणं तव विज्जतेव अञ्ञं.
४१३. ‘‘सत्था हि विजेसि मग्गमेतं, सङ्गा जातिजराभया अतीतं;
पुब्बापररत्तमप्पमत्तो, अनुयुञ्जस्सु दळ्हं करोहि योगं.
४१४. ‘‘पुरिमानि पमुञ्च बन्धनानि, सङ्घाटिखुरमुण्डभिक्खभोजी;
मा खिड्डारतिञ्च मा निद्दं, अनुयुञ्जित्थ झाय कातियान.
४१५. ‘‘झायाहि जिनाहि कातियान, योगक्खेमपथेसु कोविदोसि;
पप्पुय्य अनुत्तरं विसुद्धिं, परिनिब्बाहिसि वारिनाव जोति.
४१६. ‘‘पज्जोतकरो परित्तरंसो, वातेन विनम्यते लताव;
एवम्पि तुवं अनादियानो, मारं इन्दसगोत्त निद्धुनाहि;
सो वेदयितासु वीतरागो, कालं कङ्ख इधेव सीतिभूतो’’ति.
… कातियानो थेरो….