५. वड्ढत्थेरगाथा

३३५. ‘‘साधू हि किर मे माता, पतोदं उपदंसयि;

यस्साहं वचनं सुत्वा, अनुसिट्ठो जनेत्तिया;

आरद्धवीरियो पहितत्तो, पत्तो सम्बोधिमुत्तमं.

३३६. ‘‘अरहा दक्खिणेय्योम्हि, तेविज्जो अमतद्दसो;

जेत्वा नमुचिनो सेनं, विहरामि अनासवो.

३३७. ‘‘अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, ये मे विज्जिंसु आसवा;

सब्बे असेसा उच्छिन्ना, न च उप्पज्जरे पुन.

३३८. ‘‘विसारदा खो भगिनी, एतमत्थं अभासयि;

‘अपिहा नून मयिपि, वनथो ते न विज्जति’.

३३९. ‘‘परियन्तकतं दुक्खं, अन्तिमोयं समुस्सयो;

जातिमरणसंसारो, नत्थि दानि पुनब्भवो’’ति.

… वड्ढो थेरो….