२. जोतिदासत्थेरगाथा

१४३. ‘‘ये खो ते वेठमिस्सेन [वेघमिस्सेन (सी. स्या.), वे गमिस्सेन, वेखमिस्सेन (क.)], नानत्तेन च कम्मुना;

मनुस्से उपरुन्धन्ति, फरुसूपक्कमा जना;

तेपि तत्थेव कीरन्ति, न हि कम्मं पनस्सति.

१४४. ‘‘यं करोति नरो कम्मं, कल्याणं यदि पापकं;

तस्स तस्सेव दायादो, यं यं कम्मं पकुब्बती’’ति.

… जोतिदासो थेरो….