१. पठमवग्गो

१. उत्तरत्थेरगाथा

१२१. ‘‘नत्थि कोचि भवो निच्चो, सङ्खारा वापि सस्सता;

उप्पज्जन्ति च ते खन्धा, चवन्ति अपरापरं.

१२२. ‘‘एतमादीनं ञत्वा, भवेनम्हि अनत्थिको;

निस्सटो सब्बकामेहि, पत्तो मे आसवक्खयो’’ति.

इत्थं सुदं आयस्मा उत्तरो थेरो गाथायो अभासित्थाति.

२. पिण्डोलभारद्वाजत्थेरगाथा

१२३. ‘‘नयिदं अनयेन जीवितं, नाहारो हदयस्स सन्तिको;

आहारट्ठितिको समुस्सयो, इति दिस्वान चरामि एसनं.

१२४. ‘‘पङ्कोति हि नं पवेदयुं, यायं वन्दनपूजना कुलेसु;

सुखुमं सल्लं दुरुब्बहं, सक्कारो कापुरिसेन दुज्जहो’’ति.

इत्थं सुदं आयस्मा पिण्डोलभारद्वाजो थेरो गाथायो अभासित्थाति.

३. वल्लियत्थेरगाथा

१२५. ‘‘मक्कटो पञ्चद्वारायं, कुटिकायं पसक्किय;

द्वारेन अनुपरियेति, घट्टयन्तो मुहुं मुहुं.

१२६. ‘‘तिट्ठ मक्कट मा धावि, न हि ते तं यथा पुरे;

निग्गहीतोसि पञ्ञाय, नेव दूरं गमिस्सती’’ति.

… वल्लियो थेरो….

४. गङ्गातीरियत्थेरगाथा

१२७. ‘‘तिण्णं मे तालपत्तानं, गङ्गातीरे कुटी कता;

छवसित्तोव मे पत्तो, पंसुकूलञ्च चीवरं.

१२८. ‘‘द्विन्नं अन्तरवस्सानं, एका वाचा मे भासिता;

ततिये अन्तरवस्सम्हि, तमोखन्धो [तमोक्खन्धो (सी. स्या.)] पदालितो’’ति.

… गङ्गातीरियो थेरो….

५. अजिनत्थेरगाथा

१२९. ‘‘अपि चे होति तेविज्जो, मच्चुहायी अनासवो;

अप्पञ्ञातोति नं बाला, अवजानन्ति अजानता.

१३०. ‘‘यो च खो अन्नपानस्स, लाभी होतीध पुग्गलो;

पापधम्मोपि चे होति, सो नेसं होति सक्कतो’’ति.

… अजिनो थेरो….

६. मेळजिनत्थेरगाथा

१३१. ‘‘यदाहं धम्ममस्सोसिं, भासमानस्स सत्थुनो;

न कङ्खमभिजानामि, सब्बञ्ञूअपराजिते.

१३२. ‘‘सत्थवाहे महावीरे, सारथीनं वरुत्तमे;

मग्गे पटिपदायं वा, कङ्खा मय्हं न विज्जती’’ति.

… मेळजिनो थेरो….

७. राधत्थेरगाथा

१३३. [ध. प. १३ धम्मपदे] ‘‘यथा अगारं दुच्छन्नं, वुट्ठी समतिविज्झति;

एवं अभावितं चित्तं, रागो समतिविज्झति.

१३४. [ध. प. १४ धम्मपदे] ‘‘यथा अगारं सुच्छन्नं, वुड्ढी न समतिविज्झति;

एवं सुभावितं चित्तं, रागो न समतिविज्झती’’ति.

… राधो थेरो….

८. सुराधत्थेरगाथा

१३५. ‘‘खीणा हि मय्हं जाति, वुसितं जिनसासनं;

पहीनो जालसङ्खातो, भवनेत्ति समूहता.

१३६. ‘‘यस्सत्थाय पब्बजितो, अगारस्मानगारियं;

सो मे अत्थो अनुप्पत्तो, सब्बसंयोजनक्खयो’’ति.

… सुराधो थेरो….

९. गोतमत्थेरगाथा

१३७. ‘‘सुखं सुपन्ति मुनयो, ये इत्थीसु न बज्झरे;

सदा वे रक्खितब्बासु, यासु सच्चं सुदुल्लभं.

१३८. ‘‘वधं चरिम्ह ते काम, अनणा दानि ते मयं;

गच्छाम दानि निब्बानं, यत्थ गन्त्वा न सोचती’’ति.

… गोतमो थेरो….

१०. वसभत्थेरगाथा

१३९. ‘‘पुब्बे हनति अत्तानं, पच्छा हनति सो परे;

सुहतं हन्ति अत्तानं, वीतंसेनेव पक्खिमा.

१४०. ‘‘न ब्राह्मणो बहिवण्णो, अन्तो वण्णो हि ब्राह्मणो;

यस्मिं पापानि कम्मानि, स वे कण्हो सुजम्पती’’ति.

… वसभो थेरो….

वग्गो पठमो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

उत्तरो चेव पिण्डोलो, वल्लियो तीरियो इसि;

अजिनो च मेळजिनो, राधो सुराधो गोतमो;

वसभेन इमे होन्ति, दस थेरा महिद्धिकाति.