१. फुस्सत्थेरगाथा

९४९. पासादिके बहू दिस्वा, भावितत्ते सुसंवुते;

इसि पण्डरसगोत्तो [पण्डरस्स गोत्तो (सी.)], अपुच्छि फुस्ससव्हयं.

९५०. ‘‘किंछन्दा किमधिप्पाया, किमाकप्पा भविस्सरे;

अनागतम्हि कालम्हि, तं मे अक्खाहि पुच्छितो’’.

९५१. ‘‘सुणोहि वचनं मय्हं, इसिपण्डरसव्हय;

सक्कच्चं उपधारेहि, आचिक्खिस्साम्यनागतं.

९५२. ‘‘कोधना उपनाही च, मक्खी थम्भी सठा बहू;

उस्सुकी नानावादा च, भविस्सन्ति अनागते.

९५३. ‘‘अञ्ञातमानिनो धम्मे, गम्भीरे तीरगोचरा;

लहुका अगरु धम्मे, अञ्ञमञ्ञमगारवा.

९५४. ‘‘बहू आदीनवा लोके, उप्पज्जिस्सन्त्यनागते;

सुदेसितं इमं धम्मं, किलेसेस्सन्ति [किलेसिस्सन्ति (सी.), किलिसिस्सन्ति (स्या. क.)] दुम्मती.

९५५. ‘‘गुणहीनापि सङ्घम्हि, वोहरन्ता विसारदा;

बलवन्तो भविस्सन्ति, मुखरा अस्सुताविनो.

९५६. ‘‘गुणवन्तोपि सङ्घम्हि, वोहरन्ता यथात्थतो;

दुब्बला ते भविस्सन्ति, हिरीमना अनत्थिका.

९५७. ‘‘रजतं जातरूपञ्च, खेत्तं वत्थुमजेळकं;

दासिदासञ्च दुम्मेधा, सादियिस्सन्त्यनागते.

९५८. ‘‘उज्झानसञ्ञिनो बाला, सीलेसु असमाहिता;

उन्नळा विचरिस्सन्ति, कलहाभिरता मगा.

९५९. ‘‘उद्धता च भविस्सन्ति, नीलचीवरपारुता;

कुहा थद्धा लपा सिङ्गी, चरिस्सन्त्यरिया विय.

९६०. ‘‘तेलसण्ठेहि केसेहि, चपला अञ्जनक्खिका;

रथियाय गमिस्सन्ति, दन्तवण्णिकपारुता.

९६१. ‘‘अजेगुच्छं विमुत्तेहि, सुरत्तं अरहद्धजं;

जिगुच्छिस्सन्ति कासावं, ओदातेसु समुच्छिता [ओदाते सुसमुच्छिता (सी.)].

९६२. ‘‘लाभकामा भविस्सन्ति, कुसीता हीनवीरिया;

किच्छन्ता वनपत्थानि, गामन्तेसु वसिस्सरे.

९६३. ‘‘ये ये लाभं लभिस्सन्ति, मिच्छाजीवरता सदा;

ते तेव अनुसिक्खन्ता, भजिस्सन्ति असंयता.

९६४. ‘‘ये ये अलाभिनो लाभं, न ते पुज्जा भविस्सरे;

सुपेसलेपि ते धीरे, सेविस्सन्ति न ते तदा.

९६५. ‘‘मिलक्खुरजनं रत्तं [पिलक्खरजनं रत्तं (?)], गरहन्ता सकं धजं;

तित्थियानं धजं केचि, धारिस्सन्त्यवदातकं.

९६६. ‘‘अगारवो च कासावे, तदा तेसं भविस्सति;

पटिसङ्खा च कासावे, भिक्खूनं न भविस्सति.

९६७. ‘‘अभिभूतस्स दुक्खेन, सल्लविद्धस्स रुप्पतो;

पटिसङ्खा महाघोरा, नागस्सासि अचिन्तिया.

९६८. ‘‘छद्दन्तो हि तदा दिस्वा, सुरत्तं अरहद्धजं;

तावदेव भणी गाथा, गजो अत्थोपसंहिता’’.

९६९. [ध. प. ९; जा. १.२.१४१; १.१६.१२२] ‘‘अनिक्कसावो कासावं, यो वत्थं परिधस्सति [परिदहिस्सति (सी. स्या.)];

अपेतो दमसच्चेन, न सो कासावमरहति.

९७०. ‘‘यो च वन्तकासावस्स, सीलेसु सुसमाहितो;

उपेतो दमसच्चेन, स वे कासावमरहति.

९७१. ‘‘विपन्नसीलो दुम्मेधो, पाकटो कामकारियो;

विब्भन्तचित्तो निस्सुक्को, न सो कासावमरहति.

९७२. ‘‘यो च सीलेन सम्पन्नो, वीतरागो समाहितो;

ओदातमनसङ्कप्पो, स वे कासावमरहति.

९७३. ‘‘उद्धतो उन्नळो बालो, सीलं यस्स न विज्जति;

ओदातकं अरहति, कासावं किं करिस्सति.

९७४. ‘‘भिक्खू च भिक्खुनियो च, दुट्ठचित्ता अनादरा;

तादीनं मेत्तचित्तानं, निग्गण्हिस्सन्त्यनागते.

९७५. ‘‘सिक्खापेन्तापि थेरेहि, बाला चीवरधारणं;

न सुणिस्सन्ति दुम्मेधा, पाकटा कामकारिया.

९७६. ‘‘ते तथा सिक्खिता बाला, अञ्ञमञ्ञं अगारवा;

नादियिस्सन्तुपज्झाये, खळुङ्को विय सारथिं.

९७७. ‘‘एवं अनागतद्धानं, पटिपत्ति भविस्सति;

भिक्खूनं भिक्खुनीनञ्च, पत्ते कालम्हि पच्छिमे.

९७८. ‘‘पुरा आगच्छते एतं, अनागतं महब्भयं;

सुब्बचा होथ सखिला, अञ्ञमञ्ञं सगारवा.

९७९. ‘‘मेत्तचित्ता कारुणिका, होथ सीलेसु संवुता;

आरद्धवीरिया पहितत्ता, निच्चं दळ्हपरक्कमा.

९८०. ‘‘पमादं भयतो दिस्वा, अप्पमादञ्च खेमतो;

भावेथट्ठङ्गिकं मग्गं, फुसन्ता अमतं पद’’न्ति.

… फुस्सो थेरो….