६. सेलत्थेरगाथा
८१८. ‘‘परिपुण्णकायो सुरुचि, सुजातो चारुदस्सनो;
सुवण्णवण्णोसि भगवा, सुसुक्कदाठोसि वीरियवा [सुसुक्कदाठो विरीयवा (सी.)].
८१९. ‘‘नरस्स हि सुजातस्स, ये भवन्ति वियञ्जना;
सब्बे ते तव कायस्मिं, महापुरिसलक्खणा.
८२०. ‘‘पसन्ननेत्तो सुमुखो, ब्रहा उजु पतापवा;
मज्झे समणसङ्घस्स, आदिच्चोव विरोचसि.
८२१. ‘‘कल्याणदस्सनो भिक्खु, कञ्चनसन्निभत्तचो;
किं ते समणभावेन, एवं उत्तमवण्णिनो.
८२२. ‘‘राजा अरहसि भवितुं, चक्कवत्ती रथेसभो;
चातुरन्तो विजितावी, जम्बुसण्डस्स [जम्बुमण्डस्स (क.)] इस्सरो.
८२३. ‘‘खत्तिया भोगी राजानो [भोगा राजानो (सी. क.), भोजराजानो (स्या.)], अनुयन्ता भवन्ति ते;
राजाभिराजा [राजाधिराजा (सी. क.)] मनुजिन्दो, रज्जं कारेहि गोतम’’.
८२४. ‘‘राजाहमस्मि सेल, (सेलाति भगवा) धम्मराजा अनुत्तरो;
धम्मेन चक्कं वत्तेमि, चक्कं अप्पटिवत्तियं’’.
८२५. ‘‘सम्बुद्धो पटिजानासि, (इति सेलो ब्राह्मणो) धम्मराजा अनुत्तरो;
‘धम्मेन चक्कं वत्तेमि’, इति भासथ गोतम.
८२६. ‘‘को नु सेनापति भोतो, सावको सत्थुरन्वयो [अन्वयो (सी.)];
को तेतमनुवत्तेति, धम्मचक्कं पवत्तितं’’.
८२७. ‘‘मया पवत्तितं चक्कं, (सेलाति भगवा) धम्मचक्कं अनुत्तरं;
सारिपुत्तो अनुवत्तेति, अनुजातो तथागतं.
८२८. ‘‘अभिञ्ञेय्यं अभिञ्ञातं, भावेतब्बञ्च भावितं;
पहातब्बं पहीनं मे, तस्मा बुद्धोस्मि ब्राह्मण.
८२९. ‘‘विनयस्सु मयि कङ्खं, अधिमुञ्चस्सु ब्राह्मण;
दुल्लभं दस्सनं होति, सम्बुद्धानं अभिण्हसो.
८३०. ‘‘येसं वे दुल्लभो लोके, पातुभावो अभिण्हसो;
सोहं ब्राह्मण बुद्धोस्मि, सल्लकत्तो [सल्लकन्तो (सी.)] अनुत्तरो.
८३१. ‘‘ब्रह्मभूतो अतितुलो, मारसेनप्पमद्दनो;
सब्बामित्ते वसे [वसी (स्या. क., म. नि. २.३९९; सु. नि. ९६६)] कत्वा, मोदामि अकुतोभयो’’.
८३२. ‘‘इदं भोन्तो निसामेथ, यथा भासति चक्खुमा;
सल्लकत्तो महावीरो, सीहोव नदती वने.
८३३. ‘‘ब्रह्मभूतं अतितुलं, मारसेनप्पमद्दनं;
को दिस्वा नप्पसीदेय्य, अपि कण्हाभिजातिको.
८३४. ‘‘यो मं इच्छति अन्वेतु, यो वा निच्छति गच्छतु;
इधाहं पब्बजिस्सामि, वरपञ्ञस्स सन्तिके’’.
८३५. ‘‘एतं चे रुच्चति भोतो, सम्मासम्बुद्धसासनं;
मयम्पि पब्बजिस्साम, वरपञ्ञस्स सन्तिके.
८३६. ‘‘ब्राह्मणा तिसता इमे, याचन्ति पञ्जलीकता;
‘ब्रह्मचरियं चरिस्साम, भगवा तव सन्तिके’’’.
८३७. ‘‘स्वाखातं ब्रह्मचरियं, (सेलाति भगवा) सन्दिट्ठिकमकालिकं;
यत्थ अमोघा पब्बज्जा, अप्पमत्तस्स सिक्खतो’’.
८३८. ‘‘यं तं सरणमागम्ह [सरणमागम्म (सब्बत्थ)], इतो अट्ठमे [अट्ठमि (स्या. क.)] चक्खुम;
सत्तरत्तेन भगवा, दन्ताम्ह तव सासने.
८३९. ‘‘तुवं बुद्धो तुवं सत्था, तुवं माराभिभू मुनि;
तुवं अनुसये छेत्वा, तिण्णो तारेसिमं पजं.
८४०. ‘‘उपधी ते समतिक्कन्ता, आसवा ते पदालिता;
सीहोव अनुपादानो, पहीनभयभेरवो.
८४१. ‘‘भिक्खवो तिसता इमे, तिट्ठन्ति पञ्जलीकता;
पादे वीर पसारेहि, नागा वन्दन्तु सत्थुनो’’ति.
… सेलो थेरो….