२. पारापरियत्थेरगाथा
७२६. ‘‘समणस्स अहु चिन्ता, पारापरियस्स भिक्खुनो;
एककस्स निसिन्नस्स, पविवित्तस्स झायिनो.
७२७. ‘‘किमानुपुब्बं पुरिसो, किं वतं किं समाचारं;
अत्तनो किच्चकारीस्स, न च कञ्चि विहेठये.
७२८. ‘‘इन्द्रियानि मनुस्सानं, हिताय अहिताय च;
अरक्खितानि अहिताय, रक्खितानि हिताय च.
७२९. ‘‘इन्द्रियानेव सारक्खं, इन्द्रियानि च गोपयं;
अत्तनो किच्चकारीस्स, न च कञ्चि विहेठये.
७३०. ‘‘चक्खुन्द्रियं चे रूपेसु, गच्छन्तं अनिवारयं;
अनादीनवदस्सावी, सो दुक्खा न हि मुच्चति.
७३१. ‘‘सोतिन्द्रियं चे सद्देसु, गच्छन्तं अनिवारयं;
अनादीनवदस्सावी, सो दुक्खा न हि मुच्चति.
७३२. ‘‘अनिस्सरणदस्सावी, गन्धे चे पटिसेवति;
न सो मुच्चति दुक्खम्हा, गन्धेसु अधिमुच्छितो.
७३३. ‘‘अम्बिलं मधुरग्गञ्च, तित्तकग्गमनुस्सरं;
रसतण्हाय गधितो, हदयं नावबुज्झति.
७३४. ‘‘सुभान्यप्पटिकूलानि, फोट्ठब्बानि अनुस्सरं;
रत्तो रागाधिकरणं, विविधं विन्दते दुखं.
७३५. ‘‘मनं चेतेहि धम्मेहि, यो न सक्कोति रक्खितुं;
ततो नं दुक्खमन्वेति, सब्बेहेतेहि पञ्चहि.
७३६. ‘‘पुब्बलोहितसम्पुण्णं, बहुस्स कुणपस्स च;
नरवीरकतं वग्गुं, समुग्गमिव चित्तितं.
७३७. ‘‘कटुकं मधुरस्सादं, पियनिबन्धनं दुखं;
खुरंव मधुना लित्तं, उल्लिहं नावबुज्झति.
७३८. ‘‘इत्थिरूपे इत्थिसरे, फोट्ठब्बेपि च इत्थिया;
इत्थिगन्धेसु सारत्तो, विविधं विन्दते दुखं.
७३९. ‘‘इत्थिसोतानि सब्बानि, सन्दन्ति पञ्च पञ्चसु;
तेसमावरणं कातुं, यो सक्कोति वीरियवा.
७४०. ‘‘सो अत्थवा सो धम्मट्ठो, सो दक्खो सो विचक्खणो;
करेय्य रममानोपि, किच्चं धम्मत्थसंहितं.
७४१. ‘‘अथो सीदति सञ्ञुत्तं, वज्जे किच्चं निरत्थकं;
‘न तं किच्च’न्ति मञ्ञित्वा, अप्पमत्तो विचक्खणो.
७४२. ‘‘यञ्च अत्थेन सञ्ञुत्तं, या च धम्मगता रति;
तं समादाय वत्तेथ, सा हि वे उत्तमा रति.
७४३. ‘‘उच्चावचेहुपायेहि, परेसमभिजिगीसति;
हन्त्वा वधित्वा अथ सोचयित्वा, आलोपति साहसा यो परेसं.
७४४. ‘‘तच्छन्तो आणिया आणिं, निहन्ति बलवा यथा;
इन्द्रियानिन्द्रियेहेव, निहन्ति कुसलो तथा.
७४५. ‘‘सद्धं वीरियं समाधिञ्च, सतिपञ्ञञ्च भावयं;
पञ्च पञ्चहि हन्त्वान, अनीघो याति ब्राह्मणो.
७४६. ‘‘सो अत्थवा सो धम्मट्ठो, कत्वा वाक्यानुसासनिं;
सब्बेन सब्बं बुद्धस्स, सो नरो सुखमेधती’’ति.
…पारापरियो थेरो….