२. पारापरियत्थेरगाथा

७२६. ‘‘समणस्स अहु चिन्ता, पारापरियस्स भिक्खुनो;

एककस्स निसिन्नस्स, पविवित्तस्स झायिनो.

७२७. ‘‘किमानुपुब्बं पुरिसो, किं वतं किं समाचारं;

अत्तनो किच्चकारीस्स, न च कञ्चि विहेठये.

७२८. ‘‘इन्द्रियानि मनुस्सानं, हिताय अहिताय च;

अरक्खितानि अहिताय, रक्खितानि हिताय च.

७२९. ‘‘इन्द्रियानेव सारक्खं, इन्द्रियानि च गोपयं;

अत्तनो किच्चकारीस्स, न च कञ्चि विहेठये.

७३०. ‘‘चक्खुन्द्रियं चे रूपेसु, गच्छन्तं अनिवारयं;

अनादीनवदस्सावी, सो दुक्खा न हि मुच्चति.

७३१. ‘‘सोतिन्द्रियं चे सद्देसु, गच्छन्तं अनिवारयं;

अनादीनवदस्सावी, सो दुक्खा न हि मुच्चति.

७३२. ‘‘अनिस्सरणदस्सावी, गन्धे चे पटिसेवति;

न सो मुच्चति दुक्खम्हा, गन्धेसु अधिमुच्छितो.

७३३. ‘‘अम्बिलं मधुरग्गञ्च, तित्तकग्गमनुस्सरं;

रसतण्हाय गधितो, हदयं नावबुज्झति.

७३४. ‘‘सुभान्यप्पटिकूलानि, फोट्ठब्बानि अनुस्सरं;

रत्तो रागाधिकरणं, विविधं विन्दते दुखं.

७३५. ‘‘मनं चेतेहि धम्मेहि, यो न सक्कोति रक्खितुं;

ततो नं दुक्खमन्वेति, सब्बेहेतेहि पञ्चहि.

७३६. ‘‘पुब्बलोहितसम्पुण्णं, बहुस्स कुणपस्स च;

नरवीरकतं वग्गुं, समुग्गमिव चित्तितं.

७३७. ‘‘कटुकं मधुरस्सादं, पियनिबन्धनं दुखं;

खुरंव मधुना लित्तं, उल्लिहं नावबुज्झति.

७३८. ‘‘इत्थिरूपे इत्थिसरे, फोट्ठब्बेपि च इत्थिया;

इत्थिगन्धेसु सारत्तो, विविधं विन्दते दुखं.

७३९. ‘‘इत्थिसोतानि सब्बानि, सन्दन्ति पञ्च पञ्चसु;

तेसमावरणं कातुं, यो सक्कोति वीरियवा.

७४०. ‘‘सो अत्थवा सो धम्मट्ठो, सो दक्खो सो विचक्खणो;

करेय्य रममानोपि, किच्चं धम्मत्थसंहितं.

७४१. ‘‘अथो सीदति सञ्ञुत्तं, वज्जे किच्चं निरत्थकं;

‘न तं किच्च’न्ति मञ्ञित्वा, अप्पमत्तो विचक्खणो.

७४२. ‘‘यञ्च अत्थेन सञ्ञुत्तं, या च धम्मगता रति;

तं समादाय वत्तेथ, सा हि वे उत्तमा रति.

७४३. ‘‘उच्चावचेहुपायेहि, परेसमभिजिगीसति;

हन्त्वा वधित्वा अथ सोचयित्वा, आलोपति साहसा यो परेसं.

७४४. ‘‘तच्छन्तो आणिया आणिं, निहन्ति बलवा यथा;

इन्द्रियानिन्द्रियेहेव, निहन्ति कुसलो तथा.

७४५. ‘‘सद्धं वीरियं समाधिञ्च, सतिपञ्ञञ्च भावयं;

पञ्च पञ्चहि हन्त्वान, अनीघो याति ब्राह्मणो.

७४६. ‘‘सो अत्थवा सो धम्मट्ठो, कत्वा वाक्यानुसासनिं;

सब्बेन सब्बं बुद्धस्स, सो नरो सुखमेधती’’ति.

…पारापरियो थेरो….