१०. पारापरियत्थेरगाथा
९२०. समणस्स अहु चिन्ता, पुप्फितम्हि महावने;
एकग्गस्स निसिन्नस्स, पविवित्तस्स झायिनो.
९२१. ‘‘अञ्ञथा लोकनाथम्हि, तिट्ठन्ते पुरिसुत्तमे;
इरियं आसि भिक्खूनं, अञ्ञथा दानि दिस्सति.
९२२. ‘‘सीतवातपरित्तानं, हिरिकोपीनछादनं;
मत्तट्ठियं अभुञ्जिंसु, सन्तुट्ठा इतरीतरे.
९२३. ‘‘पणीतं यदि वा लूखं, अप्पं वा यदि वा बहुं;
यापनत्थं अभुञ्जिंसु, अगिद्धा नाधिमुच्छिता.
९२४. ‘‘जीवितानं परिक्खारे, भेसज्जे अथ पच्चये;
न बाळ्हं उस्सुका आसुं, यथा ते आसवक्खये.
९२५. ‘‘अरञ्ञे रुक्खमूलेसु, कन्दरासु गुहासु च;
विवेकमनुब्रूहन्ता, विहंसु तप्परायना.
९२६. ‘‘नीचा निविट्ठा सुभरा, मुदू अत्थद्धमानसा;
अब्यासेका अमुखरा, अत्थचिन्ता वसानुगा.
९२७. ‘‘ततो पासादिकं आसि, गतं भुत्तं निसेवितं;
सिनिद्धा तेलधाराव, अहोसि इरियापथो.
९२८. ‘‘सब्बासवपरिक्खीणा, महाझायी महाहिता;
निब्बुता दानि ते थेरा, परित्ता दानि तादिसा.
९२९. ‘‘कुसलानञ्च धम्मानं, पञ्ञाय च परिक्खया;
सब्बाकारवरूपेतं, लुज्जते जिनसासनं.
९३०. ‘‘पापकानञ्च धम्मानं, किलेसानञ्च यो उतु;
उपट्ठिता विवेकाय, ये च सद्धम्मसेसका.
९३१. ‘‘ते किलेसा पवड्ढन्ता, आविसन्ति बहुं जनं;
कीळन्ति मञ्ञे बालेहि, उम्मत्तेहिव रक्खसा.
९३२. ‘‘किलेसेहाभिभूता ते, तेन तेन विधाविता;
नरा किलेसवत्थूसु, ससङ्गामेव घोसिते.
९३३. ‘‘परिच्चजित्वा सद्धम्मं, अञ्ञमञ्ञेहि भण्डरे;
दिट्ठिगतानि अन्वेन्ता, इदं सेय्योति मञ्ञरे.
९३४. ‘‘धनञ्च पुत्तं भरियञ्च, छड्डयित्वान निग्गता;
कटच्छुभिक्खहेतूपि, अकिच्छानि निसेवरे.
९३५. ‘‘उदरावदेहकं भुत्वा, सयन्तुत्तानसेय्यका;
कथं वत्तेन्ति [कथा वड्ढेन्ति (सी. क.)] पटिबुद्धा, या कथा सत्थुगरहिता.
९३६. ‘‘सब्बकारुकसिप्पानि, चित्तिं कत्वान [चित्तीकत्वान (सी.), चित्तं कत्वान (स्या.)] सिक्खरे;
अवूपसन्ता अज्झत्तं, सामञ्ञत्थोति अच्छति [तिरिञ्चति (?)].
९३७. ‘‘मत्तिकं तेलचुण्णञ्च, उदकासनभोजनं;
गिहीनं उपनामेन्ति, आकङ्खन्ता बहुत्तरं.
९३८. ‘‘दन्तपोनं कपित्थञ्च, पुप्फं खादनियानि च;
पिण्डपाते च सम्पन्ने, अम्बे आमलकानि च.
९३९. ‘‘भेसज्जेसु यथा वेज्जा, किच्चाकिच्चे यथा गिही;
गणिकाव विभूसायं, इस्सरे खत्तिया यथा.
९४०. ‘‘नेकतिका वञ्चनिका, कूटसक्खी अपाटुका;
बहूहि परिकप्पेहि, आमिसं परिभुञ्जरे.
९४१. ‘‘लेसकप्पे परियाये, परिकप्पेनुधाविता;
जीविकत्था उपायेन, सङ्कड्ढन्ति बहुं धनं.
९४२. ‘‘उपट्ठापेन्ति परिसं, कम्मतो नो च धम्मतो;
धम्मं परेसं देसेन्ति, लाभतो नो च अत्थतो.
९४३. ‘‘सङ्घलाभस्स भण्डन्ति, सङ्घतो परिबाहिरा;
परलाभोपजीवन्ता, अहिरीका न लज्जरे.
९४४. ‘‘नानुयुत्ता तथा एके, मुण्डा सङ्घाटिपारुता;
सम्भावनंयेविच्छन्ति, लाभसक्कारमुच्छिता.
९४५. ‘‘एवं नानप्पयातम्हि, न दानि सुकरं तथा;
अफुसितं वा फुसितुं, फुसितं वानुरक्खितुं.
९४६. ‘‘यथा कण्टकट्ठानम्हि, चरेय्य अनुपाहनो;
सतिं उपट्ठपेत्वान, एवं गामे मुनी चरे.
९४७. ‘‘सरित्वा पुब्बके योगी, तेसं वत्तमनुस्सरं;
किञ्चापि पच्छिमो कालो, फुसेय्य अमतं पदं.
९४८. ‘‘इदं वत्वा सालवने, समणो भावितिन्द्रियो;
ब्राह्मणो परिनिब्बायी, इसि खीणपुनब्भवो’’ति.
… पारापरियो [पारासरियो (स्या.)] थेरो….
वीसतिनिपातो निट्ठितो.