१०. पारापरियत्थेरगाथा

९२०. समणस्स अहु चिन्ता, पुप्फितम्हि महावने;

एकग्गस्स निसिन्नस्स, पविवित्तस्स झायिनो.

९२१. ‘‘अञ्ञथा लोकनाथम्हि, तिट्ठन्ते पुरिसुत्तमे;

इरियं आसि भिक्खूनं, अञ्ञथा दानि दिस्सति.

९२२. ‘‘सीतवातपरित्तानं, हिरिकोपीनछादनं;

मत्तट्ठियं अभुञ्जिंसु, सन्तुट्ठा इतरीतरे.

९२३. ‘‘पणीतं यदि वा लूखं, अप्पं वा यदि वा बहुं;

यापनत्थं अभुञ्जिंसु, अगिद्धा नाधिमुच्छिता.

९२४. ‘‘जीवितानं परिक्खारे, भेसज्जे अथ पच्चये;

न बाळ्हं उस्सुका आसुं, यथा ते आसवक्खये.

९२५. ‘‘अरञ्ञे रुक्खमूलेसु, कन्दरासु गुहासु च;

विवेकमनुब्रूहन्ता, विहंसु तप्परायना.

९२६. ‘‘नीचा निविट्ठा सुभरा, मुदू अत्थद्धमानसा;

अब्यासेका अमुखरा, अत्थचिन्ता वसानुगा.

९२७. ‘‘ततो पासादिकं आसि, गतं भुत्तं निसेवितं;

सिनिद्धा तेलधाराव, अहोसि इरियापथो.

९२८. ‘‘सब्बासवपरिक्खीणा, महाझायी महाहिता;

निब्बुता दानि ते थेरा, परित्ता दानि तादिसा.

९२९. ‘‘कुसलानञ्च धम्मानं, पञ्ञाय च परिक्खया;

सब्बाकारवरूपेतं, लुज्जते जिनसासनं.

९३०. ‘‘पापकानञ्च धम्मानं, किलेसानञ्च यो उतु;

उपट्ठिता विवेकाय, ये च सद्धम्मसेसका.

९३१. ‘‘ते किलेसा पवड्ढन्ता, आविसन्ति बहुं जनं;

कीळन्ति मञ्ञे बालेहि, उम्मत्तेहिव रक्खसा.

९३२. ‘‘किलेसेहाभिभूता ते, तेन तेन विधाविता;

नरा किलेसवत्थूसु, ससङ्गामेव घोसिते.

९३३. ‘‘परिच्चजित्वा सद्धम्मं, अञ्ञमञ्ञेहि भण्डरे;

दिट्ठिगतानि अन्वेन्ता, इदं सेय्योति मञ्ञरे.

९३४. ‘‘धनञ्च पुत्तं भरियञ्च, छड्डयित्वान निग्गता;

कटच्छुभिक्खहेतूपि, अकिच्छानि निसेवरे.

९३५. ‘‘उदरावदेहकं भुत्वा, सयन्तुत्तानसेय्यका;

कथं वत्तेन्ति [कथा वड्ढेन्ति (सी. क.)] पटिबुद्धा, या कथा सत्थुगरहिता.

९३६. ‘‘सब्बकारुकसिप्पानि, चित्तिं कत्वान [चित्तीकत्वान (सी.), चित्तं कत्वान (स्या.)] सिक्खरे;

अवूपसन्ता अज्झत्तं, सामञ्ञत्थोति अच्छति [तिरिञ्चति (?)].

९३७. ‘‘मत्तिकं तेलचुण्णञ्च, उदकासनभोजनं;

गिहीनं उपनामेन्ति, आकङ्खन्ता बहुत्तरं.

९३८. ‘‘दन्तपोनं कपित्थञ्च, पुप्फं खादनियानि च;

पिण्डपाते च सम्पन्ने, अम्बे आमलकानि च.

९३९. ‘‘भेसज्जेसु यथा वेज्जा, किच्चाकिच्चे यथा गिही;

गणिकाव विभूसायं, इस्सरे खत्तिया यथा.

९४०. ‘‘नेकतिका वञ्चनिका, कूटसक्खी अपाटुका;

बहूहि परिकप्पेहि, आमिसं परिभुञ्जरे.

९४१. ‘‘लेसकप्पे परियाये, परिकप्पेनुधाविता;

जीविकत्था उपायेन, सङ्कड्ढन्ति बहुं धनं.

९४२. ‘‘उपट्ठापेन्ति परिसं, कम्मतो नो च धम्मतो;

धम्मं परेसं देसेन्ति, लाभतो नो च अत्थतो.

९४३. ‘‘सङ्घलाभस्स भण्डन्ति, सङ्घतो परिबाहिरा;

परलाभोपजीवन्ता, अहिरीका न लज्जरे.

९४४. ‘‘नानुयुत्ता तथा एके, मुण्डा सङ्घाटिपारुता;

सम्भावनंयेविच्छन्ति, लाभसक्कारमुच्छिता.

९४५. ‘‘एवं नानप्पयातम्हि, न दानि सुकरं तथा;

अफुसितं वा फुसितुं, फुसितं वानुरक्खितुं.

९४६. ‘‘यथा कण्टकट्ठानम्हि, चरेय्य अनुपाहनो;

सतिं उपट्ठपेत्वान, एवं गामे मुनी चरे.

९४७. ‘‘सरित्वा पुब्बके योगी, तेसं वत्तमनुस्सरं;

किञ्चापि पच्छिमो कालो, फुसेय्य अमतं पदं.

९४८. ‘‘इदं वत्वा सालवने, समणो भावितिन्द्रियो;

ब्राह्मणो परिनिब्बायी, इसि खीणपुनब्भवो’’ति.

… पारापरियो [पारासरियो (स्या.)] थेरो….

वीसतिनिपातो निट्ठितो.