१. खदिरवनियरेवतत्थेरगाथा

६४५. ‘‘यदा अहं पब्बजितो, अगारस्मानगारियं;

नाभिजानामि सङ्कप्पं, अनरियं दोससंहितं.

६४६. ‘‘‘इमे हञ्ञन्तु वज्झन्तु, दुक्खं पप्पोन्तु पाणिनो’;

सङ्कप्पं नाभिजानामि, इमस्मिं दीघमन्तरे.

६४७. ‘‘मेत्तञ्च अभिजानामि, अप्पमाणं सुभावितं;

अनुपुब्बं परिचितं, यथा बुद्धेन देसितं.

६४८. ‘‘सब्बमित्तो सब्बसखो, सब्बभूतानुकम्पको;

मेत्तचित्तञ्च [मेत्तं चित्तं (सी. स्या.)] भावेमि, अब्यापज्जरतो [अब्यापज्झरतो (सी. स्या.)] सदा.

६४९. ‘‘असंहीरं असंकुप्पं, चित्तं आमोदयामहं;

ब्रह्मविहारं भावेमि, अकापुरिससेवितं.

६५०. ‘‘अवितक्कं समापन्नो, सम्मासम्बुद्धसावको;

अरियेन तुण्हीभावेन, उपेतो होति तावदे.

६५१. ‘‘यथापि पब्बतो सेलो, अचलो सुप्पतिट्ठितो;

एवं मोहक्खया भिक्खु, पब्बतोव न वेधति.

६५२. ‘‘अनङ्गणस्स पोसस्स, निच्चं सुचिगवेसिनो;

वालग्गमत्तं पापस्स, अब्भमत्तंव खायति.

६५३. ‘‘नगरं यथा पच्चन्तं, गुत्तं सन्तरबाहिरं;

एवं गोपेथ अत्तानं, खणो वो मा उपच्चगा.

६५४. ‘‘नाभिनन्दामि मरणं, नाभिनन्दामि जीवितं;

कालञ्च पटिकङ्खामि, निब्बिसं भतको यथा.

६५५. ‘‘नाभिनन्दामि मरणं…पे… सम्पजानो पतिस्सतो.

६५६. ‘‘परिचिण्णो मया सत्था, कतं बुद्धस्स सासनं;

ओहितो गरुको भारो, भवनेत्ति समूहता.

६५७. ‘‘यस्स चत्थाय पब्बजितो, अगारस्मानगारियं;

सो मे अत्थो अनुप्पत्तो, सब्बसंयोजनक्खयो.

६५८. ‘‘सम्पादेथप्पमादेन, एसा मे अनुसासनी;

हन्दाहं परिनिब्बिस्सं, विप्पमुत्तोम्हि सब्बधी’’ति.

… खदिरवनियरेवतो थेरो….