१. सीलवत्थेरगाथा

६०८. ‘‘सीलमेविध सिक्खेथ, अस्मिं लोके सुसिक्खितं;

सीलं हि सब्बसम्पत्तिं, उपनामेति सेवितं.

६०९. ‘‘सीलं रक्खेय्य मेधावी, पत्थयानो तयो सुखे;

पसंसं वित्तिलाभञ्च, पेच्च सग्गे पमोदनं [पेच्च सग्गे च मोदनं (सी. पी.)].

६१०. ‘‘सीलवा हि बहू मित्ते, सञ्ञमेनाधिगच्छति;

दुस्सीलो पन मित्तेहि, धंसते पापमाचरं.

६११. ‘‘अवण्णञ्च अकित्तिञ्च, दुस्सीलो लभते नरो;

वण्णं कित्तिं पसंसञ्च, सदा लभति सीलवा.

६१२. ‘‘आदि सीलं पतिट्ठा च, कल्याणानञ्च मातुकं;

पमुखं सब्बधम्मानं, तस्मा सीलं विसोधये.

६१३. ‘‘वेला च संवरं सीलं [संवरो सीलं (सी.), संवरसीलं (सी. अट्ठ.)], चित्तस्स अभिहासनं;

तित्थञ्च सब्बबुद्धानं, तस्मा सीलं विसोधये.

६१४. ‘‘सीलं बलं अप्पटिमं, सीलं आवुधमुत्तमं;

सीलमाभरणं सेट्ठं, सीलं कवचमब्भुतं.

६१५. ‘‘सीलं सेतु महेसक्खो, सीलं गन्धो अनुत्तरो;

सीलं विलेपनं सेट्ठं, येन वाति दिसोदिसं.

६१६. ‘‘सीलं सम्बलमेवग्गं, सीलं पाथेय्यमुत्तमं;

सीलं सेट्ठो अतिवाहो, येन याति दिसोदिसं.

६१७. ‘‘इधेव निन्दं लभति, पेच्चापाये च दुम्मनो;

सब्बत्थ दुम्मनो बालो, सीलेसु असमाहितो.

६१८. ‘‘इधेव कित्तिं लभति, पेच्च सग्गे च सुम्मनो;

सब्बत्थ सुमनो धीरो, सीलेसु सुसमाहितो.

६१९. ‘‘सीलमेव इध अग्गं, पञ्ञवा पन उत्तमो;

मनुस्सेसु च देवेसु, सीलपञ्ञाणतो जय’’न्ति.

… सीलवो थेरो….