३. हिरिसुत्तं
२५६. हिरिं तरन्तं विजिगुच्छमानं, तवाहमस्मि [सखाहमस्मि (सी. स्या. कं. पी.)] इति भासमानं;
सय्हानि कम्मानि अनादियन्तं, नेसो ममन्ति इति नं विजञ्ञा.
२५७. अनन्वयं [अत्थन्वयं (क.)] पियं वाचं, यो मित्तेसु पकुब्बति;
अकरोन्तं भासमानं, परिजानन्ति पण्डिता.
२५८. न सो मित्तो यो सदा अप्पमत्तो, भेदासङ्की रन्धमेवानुपस्सी;
यस्मिञ्च सेति उरसीव पुत्तो, स वे मित्तो यो परेहि अभेज्जो.
२५९. पामुज्जकरणं ठानं, पसंसावहनं सुखं;
फलानिसंसो भावेति, वहन्तो पोरिसं धुरं.
२६०. पविवेकरसं पित्वा, रसं उपसमस्स च;
निद्दरो होति निप्पापो, धम्मपीतिरसं पिवन्ति.
हिरिसुत्तं ततियं निट्ठितं.