८. मेत्तसुत्तं

१४३. करणीयमत्थकुसलेन, यन्त सन्तं पदं अभिसमेच्च;

सक्को उजू च सुहुजू [सूजू (सी.)] च, सूवचो चस्स मुदु अनतिमानी.

१४४. सन्तुस्सको च सुभरो च, अप्पकिच्चो च सल्लहुकवुत्ति;

सन्तिन्द्रियो च निपको च, अप्पगब्भो कुलेस्वननुगिद्धो.

१४५. न च खुद्दमाचरे किञ्चि, येन विञ्ञू परे उपवदेय्युं;

सुखिनो व खेमिनो होन्तु, सब्बसत्ता [सब्बे सत्ता (सी. स्या.)] भवन्तु सुखितत्ता.

१४६. ये केचि पाणभूतत्थि, तसा वा थावरा वनवसेसा;

दीघा वा ये व महन्ता [महन्त (?)], मज्झिमा रस्सका अणुकथूला.

१४७. दिट्ठा वा ये व अदिट्ठा [अदिट्ठ (?)], ये व [ये च (सी. स्या. कं. पी.)] दूरे वसन्ति अविदूरे;

भूता व सम्भवेसी व [भूता वा सम्भवेसी वा (स्या. कं. पी. क.)], सब्बसत्ता भवन्तु सुखितत्ता.

१४८. न परो परं निकुब्बेथ, नातिमञ्ञेथ कत्थचि न कञ्चि [नं कञ्चि (सी. पी.), नं किञ्चि (स्या.), न किञ्चि (क.)];

ब्यारोसना पटिघसञ्ञा, नाञ्ञमञ्ञस्स दुक्खमिच्छेय्य.

१४९. माता यथा नियं पुत्तमायुसा एकपुत्तमनुरक्खे;

एवम्पि सब्बभूतेसु, मानसं भावये अपरिमाणं.

१५०. मेत्तञ्च सब्बलोकस्मि, मानसं भावये अपरिमाणं;

उद्धं अधो च तिरियञ्च, असम्बाधं अवेरमसपत्तं.

१५१. तिट्ठं चरं निसिन्नो व [वा (सी. स्या. कं. पी.)], सयानो यावतास्स वितमिद्धो [विगतमिद्धो (बहूसु)];

एतं सतिं अधिट्ठेय्य, ब्रह्ममेतं विहारमिधमाहु.

१५२. दिट्ठिञ्च अनुपग्गम्म, सीलवा दस्सनेन सम्पन्नो;

कामेसु विनय [विनेय्य (सी. स्या. पी.)] गेधं, न हि जातुग्गब्भसेय्य पुनरेतीति.

मेत्तसुत्तं अट्ठमं निट्ठितं.