५. चुन्दसुत्तं

८३. ‘‘पुच्छामि मुनिं पहूतपञ्ञं, (इति चुन्दो कम्मारपुत्तो)

बुद्धं धम्मस्सामिं वीततण्हं;

द्विपदुत्तमं [दिपदुत्तमं (सी. स्या. कं. पी.)] सारथीनं पवरं, कति लोके समणा तदिङ्घ ब्रूहि’’.

८४. ‘‘चतुरो समणा न पञ्चमत्थि, (चुन्दाति भगवा)

ते ते आविकरोमि सक्खिपुट्ठो;

मग्गजिनो मग्गदेसको च, मग्गे जीवति यो च मग्गदूसी’’.

८५. ‘‘कं मग्गजिनं वदन्ति बुद्धा, (इति चुन्दो कम्मारपुत्तो)

मग्गक्खायी कथं अतुल्यो होति;

मग्गे जीवति मे ब्रूहि पुट्ठो, अथ मे आविकरोहि मग्गदूसिं’’ [मग्गदूसी (क.)].

८६. ‘‘यो तिण्णकथंकथो विसल्लो, निब्बानाभिरतो अनानुगिद्धो;

लोकस्स सदेवकस्स नेता, तादिं मग्गजिनं वदन्ति बुद्धा.

८७. ‘‘परमं परमन्ति योध ञत्वा, अक्खाति विभजते इधेव धम्मं;

तं कङ्खछिदं मुनिं अनेजं, दुतियं भिक्खुनमाहु मग्गदेसिं.

८८. ‘‘यो धम्मपदे सुदेसिते, मग्गे जीवति सञ्ञतो सतीमा;

अनवज्जपदानि सेवमानो, ततियं भिक्खुनमाहु मग्गजीविं.

८९. ‘‘छदनं कत्वान सुब्बतानं, पक्खन्दी कुलदूसको पगब्भो;

मायावी असञ्ञतो पलापो, पतिरूपेन चरं स मग्गदूसी.

९०. ‘‘एते च पटिविज्झि यो गहट्ठो, सुतवा अरियसावको सपञ्ञो;

सब्बे नेतादिसाति [सब्बे ने तादिसाति (सी. स्या. पी.)] ञत्वा, इति दिस्वा न हापेति तस्स सद्धा;

कथं हि दुट्ठेन असम्पदुट्ठं, सुद्धं असुद्धेन समं करेय्या’’ति.

चुन्दसुत्तं पञ्चमं निट्ठितं.