११. विजयसुत्तं

१९५. चरं वा यदि वा तिट्ठं, निसिन्नो उद वा सयं;

समिञ्जेति पसारेति, एसा कायस्स इञ्जना.

१९६. अट्ठिनहारुसंयुत्तो, तचमंसावलेपनो;

छविया कायो पटिच्छन्नो, यथाभूतं न दिस्सति.

१९७. अन्तपूरो उदरपूरो, यकनपेळस्स [यकपेळस्स (सी. स्या.)] वत्थिनो;

हदयस्स पप्फासस्स, वक्कस्स पिहकस्स च.

१९८. सिङ्घाणिकाय खेळस्स, सेदस्स च मेदस्स च;

लोहितस्स लसिकाय, पित्तस्स च वसाय च.

१९९. अथस्स नवहि सोतेहि, असुची सवति सब्बदा;

अक्खिम्हा अक्खिगूथको, कण्णम्हा कण्णगूथको.

२००. सिङ्घाणिका च नासतो, मुखेन वमतेकदा;

पित्तं सेम्हञ्च वमति, कायम्हा सेदजल्लिका.

२०१. अथस्स सुसिरं सीसं, मत्थलुङ्गस्स पूरितं;

सुभतो नं मञ्ञति, बालो अविज्जाय पुरक्खतो.

२०२. यदा च सो मतो सेति, उद्धुमातो विनीलको;

अपविद्धो सुसानस्मिं, अनपेक्खा होन्ति ञातयो.

२०३. खादन्ति नं सुवाना [सुपाणा (पी.)] च, सिङ्गाला [सिगाला (सी. स्या. कं. पी.)] वका किमी;

काका गिज्झा च खादन्ति, ये चञ्ञे सन्ति पाणिनो.

२०४. सुत्वान बुद्धवचनं, भिक्खु पञ्ञाणवा इध;

सो खो नं परिजानाति, यथाभूतञ्हि पस्सति.

२०५. यथा इदं तथा एतं, यथा एतं तथा इदं;

अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, काये छन्दं विराजये.

२०६. छन्दरागविरत्तो सो, भिक्खु पञ्ञाणवा इध;

अज्झगा अमतं सन्तिं, निब्बानं पदमच्चुतं.

२०७. द्विपादकोयं [दिपादकोयं (सी. स्या. कं. पी.)] असुचि, दुग्गन्धो परिहारति [परिहीरति (सी. स्या. कं. पी.)];

नानाकुणपपरिपूरो, विस्सवन्तो ततो ततो.

२०८. एतादिसेन कायेन, यो मञ्ञे उण्णमेतवे [उन्नमेतवे (?)];

परं वा अवजानेय्य, किमञ्ञत्र अदस्सनाति.

विजयसुत्तं एकादसमं निट्ठितं.