५. उच्छुपेतवत्थु

७३७. ‘‘इदं मम उच्छुवनं महन्तं, निब्बत्तति पुञ्ञफलं अनप्पकं;

तं दानि मे न [न दानि मे तं (सी. क.)] परिभोगमेति, आचिक्ख भन्ते किस्स अयं विपाको.

७३८. ‘‘हञ्ञामि [विहञ्ञामि (क.)] खज्जामि च वायमामि, परिसक्कामि परिभुञ्जितुं किञ्चि;

स्वाहं छिन्नथामो कपणो लालपामि, किस्स [किस्सस्स (सी.), किस्सस्सु (?)] कम्मस्स अयं विपाको.

७३९. ‘‘विघातो चाहं परिपतामि छमायं, परिवत्तामि वारिचरोव घम्मे;

रुदतो च मे [दूरतो च मे (स्या. क.)] अस्सुका निग्गलन्ति, आचिक्ख भन्ते किस्स अयं विपाको.

७४०. ‘‘छातो किलन्तो च पिपासितो च, सन्तस्सितो सातसुखं न विन्दे;

पुच्छामि तं एतमत्थं भदन्ते, कथं नु उच्छुपरिभोगं लभेय्य’’न्ति.

७४१. ‘‘पुरे तुवं कम्ममकासि अत्तना, मनुस्सभूतो पुरिमाय जातिया;

अहञ्च तं एतमत्थं वदामि, सुत्वान त्वं एतमत्थं विजान.

७४२. ‘‘उच्छुं तुवं खादमानो पयातो, पुरिसो च ते पिट्ठितो अन्वगच्छि;

सो च तं पच्चासन्तो कथेसि, तस्स तुवं न किञ्चि आलपित्थ.

७४३. ‘‘सो च तं अभणन्तं अयाचि, ‘देहय्य उच्छु’न्ति च तं अवोच;

तस्स तुवं पिट्ठितो उच्छुं अदासि, तस्सेतं कम्मस्स अयं विपाको.

७४४. ‘‘इङ्घ त्वं गन्त्वान पिट्ठितो गण्हेय्यासि [इङ्घ त्वं पिट्ठितो गण्ह उच्छुं (सी.)], गहेत्वान तं खादस्सु यावदत्थं;

तेनेव त्वं अत्तमनो भविस्ससि, हट्ठो चुदग्गो च पमोदितो चा’’ति.

७४५. गन्त्वान सो पिट्ठितो अग्गहेसि, गहेत्वान तं खादि यावदत्थं;

तेनेव सो अत्तमनो अहोसि, हट्ठो चुदग्गो च पमोदितो चाति.

उच्छुपेतवत्थु पञ्चमं.