१६. सट्ठिकूटपेतवत्थु

८०६. ‘‘किं नु उम्मत्तरूपोव, मिगो भन्तोव धावसि;

निस्संसयं पापकम्मन्तो [पापकम्मं (स्या. पी.)], किं नु सद्दायसे तुव’’न्ति.

८०७. ‘‘अहं भदन्ते पेतोम्हि, दुग्गतो यमलोकिको;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गतो.

८०८. ‘‘सट्ठि कूटसहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

सीसे मय्हं निपतन्ति, ते भिन्दन्ति च मत्थक’’न्ति.

८०९. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, इदं दुक्खं निगच्छसि.

८१०. ‘‘सट्ठि कूटसहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

सीसे तुय्हं निपतन्ति, ते भिन्दन्ति च मत्थक’’न्ति.

८११. ‘‘अथद्दसासिं सम्बुद्धं, सुनेत्तं भावितिन्द्रियं;

निसिन्नं रुक्खमूलस्मिं, झायन्तं अकुतोभयं.

८१२. ‘‘सालित्तकप्पहारेन, भिन्दिस्सं तस्स मत्थकं;

तस्स कम्मविपाकेन, इदं दुक्खं निगच्छिसं.

८१३. ‘‘सट्ठि कूटसहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

सीसे मय्हं निपतन्ति, ते भिन्दन्ति च [निपतन्ति, वो भिन्दन्तेव (सी. धम्मपदट्ठकथा)] मत्थक’’न्ति.

८१४. ‘‘धम्मेन ते कापुरिस, सट्ठिकूटसहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

सीसे तुय्हं निपतन्ति, ते भिन्दन्ति च मत्थक’’न्ति.

सट्ठिकूटपेतवत्थु सोळसमं.

महावग्गो चतुत्थो निट्ठितो.