१०. गणपेतवत्थु

७८२. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपात्थ, किसा धमनिसन्थता;

उप्फासुलिका [उप्पासुळिका (क.)] किसिका, के नु तुम्हेत्थ मारिसा’’ति.

७८३. ‘‘मयं भदन्ते पेताम्हा, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’’ति.

७८४. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्स कम्मविपाकेन, पेतलोकं इतो गता’’ति.

७८५. ‘‘अनावटेसु तित्थेसु, विचिनिम्हद्धमासकं;

सन्तेसु देय्यधम्मेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

७८६. ‘‘नदिं उपेम तसिता, रित्तका परिवत्तति;

छायं उपेम उण्हेसु, आतपो परिवत्तति.

७८७. ‘‘अग्गिवण्णो च नो वातो, डहन्तो उपवायति;

एतञ्च भन्ते अरहाम, अञ्ञञ्च पापकं ततो.

७८८. ‘‘अपि योजनानि [अधियोजनानि (सी. क.)] गच्छाम, छाता आहारगेधिनो;

अलद्धाव निवत्ताम, अहो नो अप्पपुञ्ञता.

७८९. ‘‘छाता पमुच्छिता भन्ता, भूमियं पटिसुम्भिता;

उत्ताना पटिकिराम, अवकुज्जा पतामसे.

७९०. ‘‘ते च तत्थेव पतिता [तत्थ पपहिता (क.)], भूमियं पटिसुम्भिता;

उरं सीसञ्च घट्टेम, अहो नो अप्पपुञ्ञता.

७९१. ‘‘एतञ्च भन्ते अरहाम, अञ्ञञ्च पापकं ततो;

सन्तेसु देय्यधम्मेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

७९२. ‘‘ते हि नून इतो गन्त्वा, योनिं लद्धान मानुसिं;

वदञ्ञू सीलसम्पन्ना, काहाम कुसलं बहु’’न्ति.

गणपेतवत्थु दसमं.