४. पिट्ठधीतलिकपेतवत्थु

१०. ‘‘यं किञ्चारम्मणं कत्वा, दज्जा दानं अमच्छरी;

पुब्बपेते च आरब्भ, अथ वा वत्थुदेवता.

११. ‘‘चत्तारो च महाराजे, लोकपाले यसस्सिने [यसस्सिनो (सी. स्या.)];

कुवेरं धतरट्ठञ्च, विरूपक्खं विरूळ्हकं;

ते चेव पूजिता होन्ति, दायका च अनिप्फला.

१२. ‘‘न हि रुण्णं वा सोको वा, या चञ्ञा परिदेवना;

न तं पेतस्स अत्थाय, एवं तिट्ठन्ति ञातयो.

१३. ‘‘अयञ्च खो दक्खिणा दिन्ना, सङ्घम्हि सुप्पतिट्ठिता;

दीघरत्तं हितायस्स, ठानसो उपकप्पती’’ति.

पिट्ठधीतलिकपेतवत्थु चतुत्थं.