५. तिरोकुट्टपेतवत्थु

१४. [खु. पा. ७.१ खुद्दकपाठे] ‘‘तिरोकुट्टेसु [तिरोकुड्डेसु (सी. स्या. पी.)] तिट्ठन्ति, सन्धिसिङ्घाटकेसु च;

द्वारबाहासु तिट्ठन्ति, आगन्त्वान सकं घरं.

१५. ‘‘पहूते अन्नपानम्हि, खज्जभोज्जे उपट्ठिते;

न तेसं कोचि सरति, सत्तानं कम्मपच्चया.

१६. ‘‘एवं ददन्ति ञातीनं, ये होन्ति अनुकम्पका;

सुचिं पणीतं कालेन, कप्पियं पानभोजनं;

‘इदं वो ञातीनं होतु, सुखिता होन्तु ञातयो’.

१७. ‘‘ते च तत्थ समागन्त्वा, ञातिपेता समागता;

पहूते अन्नपानम्हि, सक्कच्चं अनुमोदरे.

१८. ‘‘‘चिरं जीवन्तु नो ञाती, येसं हेतु लभामसे;

अम्हाकञ्च कता पूजा, दायका च अनिप्फला’.

१९. ‘‘‘न हि तत्थ कसि अत्थि, गोरक्खेत्थ न विज्जति;

वणिज्जा तादिसी नत्थि, हिरञ्ञेन कयाकयं [कयोक्कयं (सी. क.) कयोकयं (खु. पा. ७.६)];

इतो दिन्नेन यापेन्ति, पेता कालगता [कालकता (सी. स्या. पी.)] तहिं’.

२०. ‘‘‘उन्नमे उदकं वुट्ठं, यथा निन्नं पवत्तति;

एवमेव इतो दिन्नं, पेतानं उपकप्पति’.

२१. ‘‘‘यथा वारिवहा पूरा, परिपूरेन्ति सागरं;

एवमेव इतो दिन्नं, पेतानं उपकप्पति’.

२२. ‘‘‘अदासि मे अकासि मे, ञाति मित्ता [ञाति मित्तो (?)] सखा च मे;

पेतानं दक्खिणं दज्जा, पुब्बे कतमनुस्सरं’.

२३. ‘‘‘न हि रुण्णं वा सोको वा, या चञ्ञा परिदेवना;

न तं पेतानमत्थाय, एवं तिट्ठन्ति ञातयो’.

२४. ‘‘‘अयञ्च खो दक्खिणा दिन्ना, सङ्घम्हि सुप्पतिट्ठिता;

दीघरत्तं हितायस्स, ठानसो उपकप्पति’.

२५. ‘‘सो ञातिधम्मो च अयं निदस्सितो, पेतान पूजा च कता उळारा;

बलञ्च भिक्खूनमनुप्पदिन्नं, तुम्हेहि पुञ्ञं पसुतं अनप्पक’’न्ति.

तिरोकुट्टपेतवत्थु पञ्चमं.