३. पूतिमुखपेतवत्थु

७. ‘‘दिब्बं सुभं धारेसि वण्णधातुं, वेहायसं तिट्ठसि अन्तलिक्खे;

मुखञ्च ते किमयो पूतिगन्धं, खादन्ति किं कम्ममकासि पुब्बे’’.

८. ‘‘समणो अहं पापोतिदुट्ठवाचो [पापो दुट्ठवाचो (सी.), पापो दुक्खवाचो (स्या. पी.)], तपस्सिरूपो मुखसा असञ्ञतो;

लद्धा च मे तपसा वण्णधातु, मुखञ्च मे पेसुणियेन पूति.

९. ‘‘तयिदं तया नारद सामं दिट्ठं,

अनुकम्पका ये कुसला वदेय्युं;

‘मा पेसुणं मा च मुसा अभाणि,

यक्खो तुवं होहिसि कामकामी’’’ति.

पूतिमुखपेतवत्थु ततियं.