११. नागपेतवत्थु
७३. ‘‘पुरतोव [पुरतो च (स्या.)] सेतेन पलेति हत्थिना, मज्झे पन अस्सतरीरथेन;
पच्छा च कञ्ञा सिविकाय नीयति, ओभासयन्ती दस सब्बतो [सब्बतो (क.)] दिसा.
७४. ‘‘तुम्हे पन मुग्गरहत्थपाणिनो, रुदंमुखा छिन्नपभिन्नगत्ता;
मनुस्सभूता किमकत्थ पापं, येनञ्ञमञ्ञस्स पिवाथ लोहित’’न्ति.
७५. ‘‘पुरतोव यो गच्छति कुञ्जरेन, सेतेन नागेन चतुक्कमेन;
अम्हाक पुत्तो अहु जेट्ठको सो [सोव जेट्ठो (क.)], दानानि दत्वान सुखी पमोदति.
७६. ‘‘यो सो मज्झे अस्सतरीरथेन, चतुब्भि युत्तेन सुवग्गितेन;
अम्हाक पुत्तो अहु मज्झिमो सो, अमच्छरी दानवती विरोचति.
७७. ‘‘या सा च पच्छा सिविकाय नीयति, नारी सपञ्ञा मिगमन्दलोचना;
अम्हाक धीता अहु सा कनिट्ठिका, भागड्ढभागेन सुखी पमोदति.
७८. ‘‘एते च दानानि अदंसु पुब्बे, पसन्नचित्ता समणब्राह्मणानं;
मयं पन मच्छरिनो अहुम्ह, परिभासका समणब्राह्मणानं;
एते च दत्वा परिचारयन्ति, मयञ्च सुस्साम नळोव छिन्नो’’ति [खित्तोति (सी.)].
७९. ‘‘किं तुम्हाकं भोजनं किं सयानं, कथञ्च यापेथ सुपापधम्मिनो;
पहूतभोगेसु अनप्पकेसु, सुखं विराधाय [विरागाय (स्या. क.)] दुक्खज्ज पत्ता’’ति.
८०. ‘‘अञ्ञमञ्ञं वधित्वान, पिवाम पुब्बलोहितं;
बहुं पित्वा न धाता होम, नच्छादिम्हसे [नरुच्चादिम्हसे (क.)] मयं.
८१. ‘‘इच्चेव मच्चा परिदेवयन्ति, अदायका पेच्च [मच्छरिनो (क.)] यमस्स ठायिनो;
ये ते विदिच्च [विदित्वा (सी.)] अधिगम्म भोगे, न भुञ्जरे नापि करोन्ति पुञ्ञं.
८२. ‘‘ते खुप्पिपासूपगता परत्थ, पच्छा [पेता (सी.)] चिरं झायरे डय्हमाना;
कम्मानि कत्वान दुखुद्रानि, अनुभोन्ति दुक्खं कटुकप्फलानि.
८३. ‘‘इत्तरं हि धनं धञ्ञं, इत्तरं इध जीवितं;
इत्तरं इत्तरतो ञत्वा, दीपं कयिराथ पण्डितो.
८४. ‘‘ये ते एवं पजानन्ति, नरा धम्मस्स कोविदा;
ते दाने नप्पमज्जन्ति, सुत्वा अरहतं वचो’’ति.
नागपेतवत्थु एकादसमं.