१६. समारोपनहारसम्पातो

७८. तत्थ कतमो समारोपनो हारसम्पातो?

‘‘तस्मा रक्खितचित्तस्स, सम्मासङ्कप्पगोचरो;

सम्मादिट्ठिपुरेक्खारो, ञत्वान उदयब्बयं;

थिनमिद्धाभिभू भिक्खु, सब्बा दुग्गतियो जहे’’ति.

तस्मा रक्खितचित्तस्साति तिण्णं सुचरितानं पदट्ठानं, चित्ते रक्खिते तं रक्खितं भवति कायकम्मं वचीकम्मं मनोकम्मं. सम्मादिट्ठिपुरेक्खारोति सम्मादिट्ठिया भाविताय भावितो भवति अरियो अट्ठङ्गिको मग्गो. केन कारणेन? सम्मादिट्ठितो हि सम्मासङ्कप्पो पभवति, सम्मासङ्कप्पतो सम्मावाचा पभवति, सम्मावाचातो सम्माकम्मन्तो पभवति, सम्माकम्मन्ततो सम्माआजीवो पभवति, सम्माआजीवतो सम्मावायामो पभवति, सम्मावायामतो सम्मासति पभवति, सम्मासतितो सम्मासमाधि पभवति, सम्मासमाधितो सम्माविमुत्ति पभवति, सम्माविमुत्तितो सम्माविमुत्तिञाणदस्सनं पभवति. अयं अनुपादिसेसो पुग्गलो अनुपादिसेसा च निब्बानधातु.

नियुत्तो समारोपनो हारसम्पातो.

तेनाह आयस्मा महाकच्चायनो –

‘‘सोळस हारा पठमं, दिसलोचनतो दिसा विलोकेत्वा;

सङ्खिपिय अङ्कुसेन हि, नयेहि तीहि निद्दिसे सुत्त’’न्ति.

नियुत्तो हारसम्पातो.