४. मेत्तगूमाणवपुच्छा
७४. ‘‘पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं, [इच्चायस्मा मेत्तगू]
मञ्ञामि तं वेदगुं भावितत्तं;
कुतो नु दुक्खा समुदागता इमे, ये केचि लोकस्मिमनेकरूपा’’.
७५. ‘‘दुक्खस्स वे मं पभवं अपुच्छसि, [मेत्तगूति भगवा]
तं ते पवक्खामि यथा पजानं;
उपधिनिदाना पभवन्ति दुक्खा, ये केचि लोकस्मिमनेकरूपा.
७६. ‘‘यो वे अविद्वा उपधिं करोति, पुनप्पुनं दुक्खमुपेति मन्दो;
तस्मा पजानं उपधिं न कयिरा, दुक्खस्स जातिप्पभवानुपस्सी’’.
७७. ‘‘यं तं अपुच्छिम्ह अकित्तयी नो, अञ्ञं तं पुच्छाम तदिङ्घ ब्रूहि;
‘कथं नु धीरा वितरन्ति ओघं, जातिं जरं सोकपरिद्दवञ्च’;
तं मे मुनि साधु वियाकरोहि, तथा हि ते विदितो एस धम्मो’’.
७८. ‘‘कित्तयिस्सामि ते धम्मं, [मेत्तगूति भगवा]
दिट्ठे धम्मे अनीतिहं;
यं विदित्वा सतो चरं, तरे लोके विसत्तिकं’’.
७९. ‘‘तञ्चाहं अभिनन्दामि, महेसि धम्ममुत्तमं;
यं विदित्वा सतो चरं, तरे लोके विसत्तिकं’’.
८०. ‘‘यं किञ्चि सम्पजानासि, [मेत्तगूति भगवा]
उद्धं अधो तिरियञ्चापि मज्झे;
एतेसु नन्दिञ्च निवेसनञ्च, पनुज्ज विञ्ञाणं भवे न तिट्ठे.
८१. ‘‘एवंविहारी सतो अप्पमत्तो, भिक्खु चरं हित्वा ममायितानि;
जातिं जरं सोकपरिद्दवञ्च, इधेव विद्वा पजहेय्य दुक्खं’’.
८२. ‘‘एताभिनन्दामि वचो महेसिनो, सुकित्तितं गोतमनूपधीकं;
अद्धा हि भगवा पहासि दुक्खं, तथा हि ते विदितो एस धम्मो.
८३. ‘‘ते चापि नूनप्पजहेय्यु दुक्खं, ये त्वं मुनि अट्ठितं ओवदेय्य;
तं तं नमस्सामि समेच्च नाग, अप्पेव मं भगवा अट्ठितं ओवदेय्य’’.
८४. ‘‘यं ब्राह्मणं वेदगुमाभिजञ्ञा, अकिञ्चनं कामभवे असत्तं;
अद्धा हि सो ओघमिमं अतारि, तिण्णो च पारं अखिलो अकङ्खो.
८५. ‘‘विद्वा च यो वेदगू नरो इध, भवाभवे सङ्गमिमं विसज्ज;
सो वीततण्हो अनीघो निरासो, अतारि सो जातिजरन्ति ब्रूमी’’ति.
मेत्तगूमाणवपुच्छा चतुत्थी.