३. पुण्णकमाणवपुच्छा

६८. ‘‘अनेजं मूलदस्साविं, [इच्चायस्मा पुण्णको]

अत्थि पञ्हेन आगमं;

किं निस्सिता इसयो मनुजा, खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;

यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.

६९. ‘‘ये केचिमे इसयो मनुजा, [पुण्णकाति भगवा]

खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;

यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, आसीसमाना पुण्णक इत्थत्तं;

जरं सिता यञ्ञमकप्पयिंसु’’.

७०. ‘‘ये केचिमे इसयो मनुजा, [इच्चायस्मा पुण्णको]

खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;

यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, कच्चिसु ते भगवा यञ्ञपथे अप्पमत्ता;

अतारुं जातिञ्च जरञ्च मारिस, पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.

७१. ‘‘आसीसन्ति थोमयन्ति, अभिजप्पन्ति जुहन्ति; [पुण्णकाति भगवा]

कामाभिजप्पन्ति पटिच्च लाभं, ते याजयोगा भवरागरत्ता;

नातरिंसु जातिजरन्ति ब्रूमि’’.

७२. ‘‘ते चे नातरिंसु याजयोगा, [इच्चायस्मा पुण्णको]

यञ्ञेहि जातिञ्च जरञ्च मारिस;

अथ को चरहि देवमनुस्सलोके, अतारि जातिञ्च जरञ्च मारिस;

पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.

७३. ‘‘सङ्खाय लोकस्मि परोपरानि, [पुण्णकाति भगवा]

यस्सिञ्जितं नत्थि कुहिञ्चि लोके;

सन्तो विधूमो अनीघो निरासो, अतारि सो जातिजरन्ति ब्रूमी’’ति.

पुण्णकमाणवपुच्छा ततिया.