३. पुण्णकमाणवपुच्छा
६८. ‘‘अनेजं मूलदस्साविं, [इच्चायस्मा पुण्णको]
अत्थि पञ्हेन आगमं;
किं निस्सिता इसयो मनुजा, खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;
यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.
६९. ‘‘ये केचिमे इसयो मनुजा, [पुण्णकाति भगवा]
खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;
यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, आसीसमाना पुण्णक इत्थत्तं;
जरं सिता यञ्ञमकप्पयिंसु’’.
७०. ‘‘ये केचिमे इसयो मनुजा, [इच्चायस्मा पुण्णको]
खत्तिया ब्राह्मणा देवतानं;
यञ्ञमकप्पयिंसु पुथूध लोके, कच्चिसु ते भगवा यञ्ञपथे अप्पमत्ता;
अतारुं जातिञ्च जरञ्च मारिस, पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.
७१. ‘‘आसीसन्ति थोमयन्ति, अभिजप्पन्ति जुहन्ति; [पुण्णकाति भगवा]
कामाभिजप्पन्ति पटिच्च लाभं, ते याजयोगा भवरागरत्ता;
नातरिंसु जातिजरन्ति ब्रूमि’’.
७२. ‘‘ते चे नातरिंसु याजयोगा, [इच्चायस्मा पुण्णको]
यञ्ञेहि जातिञ्च जरञ्च मारिस;
अथ को चरहि देवमनुस्सलोके, अतारि जातिञ्च जरञ्च मारिस;
पुच्छामि तं भगवा ब्रूहि मेतं’’.
७३. ‘‘सङ्खाय लोकस्मि परोपरानि, [पुण्णकाति भगवा]
यस्सिञ्जितं नत्थि कुहिञ्चि लोके;
सन्तो विधूमो अनीघो निरासो, अतारि सो जातिजरन्ति ब्रूमी’’ति.
पुण्णकमाणवपुच्छा ततिया.