१०. कप्पमाणवपुच्छा

११७. ‘‘मज्झे सरस्मिं तिट्ठतं, [इच्चायस्मा कप्पो]

ओघे जाते महब्भये;

जरामच्चुपरेतानं, दीपं पब्रूहि मारिस;

त्वञ्च मे दीपमक्खाहि, यथायिदं नापरं सिया’’.

११८. ‘‘मज्झे सरस्मिं तिट्ठतं, [कप्पाति भगवा]

ओघे जाते महब्भये;

जरामच्चुपरेतानं, दीपं पब्रूमि कप्प ते.

११९. ‘‘अकिञ्चनं अनादानं, एतं दीपं अनापरं;

निब्बानं इति नं ब्रूमि, जरामच्चुपरिक्खयं.

१२०. ‘‘एतदञ्ञाय ये सता, दिट्ठधम्माभिनिब्बुता;

न ते मारवसानुगा, न ते मारस्स पट्ठगू’’ति [पद्धगू (सी.)].

कप्पमाणवपुच्छा दसमा.