७. मणिरतनङ्गपञ्हो
७. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘मणिरतनस्स तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि तीणि अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, मणिरतनं एकन्तपरिसुद्धं, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन एकन्तपरिसुद्धाजीवेन भवितब्बं. इदं, महाराज, मणिरतनस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.
‘‘पुन चपरं, महाराज, मणिरतनं न केनचि सद्धिं मिस्सीयति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन पापेहि पापसहायेहि सद्धिं न मिस्सितब्बं. इदं, महाराज, मणिरतनस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.
‘‘पुन चपरं, महाराज, मणिरतनं जातिरतनेहि योजीयति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन उत्तमवरजातिमन्तेहि सद्धिं संवसितब्बं, पटिपन्नकफलट्ठसेक्खफलसमङ्गीहि सोतापन्नसकदागामिअनागामिअरहन्ततेविज्जछळभिञ्ञसमणमणिरतनेहि सद्धिं संवसितब्बं. इदं, महाराज, मणिरतनस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता देवातिदेवेन सुत्तनिपाते –
‘‘‘सुद्धा सुद्धेहि संवासं, कप्पयव्हो पतिस्सता;
ततो समग्गा निपका, दुक्खस्सन्तं करिस्सथा’’’ति.
मणिरतनपञ्हो सत्तमो.