८. जलूकङ्गपञ्हो

८. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘जलूकाय एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, जलूका यत्थ अल्लीयति, तत्थेव दळ्हं अल्लीयित्वा रुहिरं पिवति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन यस्मिं आरम्मणे चित्तं अल्लीयति, तं आरम्मणं वण्णतो च सण्ठानतो च दिसतो च ओकासतो च परिच्छेदतो च लिङ्गतो च निमित्ततो च दळ्हं पतिट्ठापेत्वा तेनेवारम्मणेन विमुत्तिरसमसेचनकं पातब्बं. इदं, महाराज, जलूकाय एकं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन अनुरुद्धेन –

‘‘‘परिसुद्धेन चित्तेन, आरम्मणे पतिट्ठाय;

तेन चित्तेन पातब्बं, विमुत्तिरसमसेचन’’’न्ति.

जलूकङ्गपञ्हो अट्ठमो.