९. वराहङ्गपञ्हो

९. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘वराहस्स द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, वराहो सन्तत्तकठिते [सन्तत्तकठिने (सी. पी.)] गिम्हसमये सम्पत्ते उदकं उपगच्छति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन दोसेन चित्ते आलुळितखलितविब्भन्तसन्तत्ते सीतलामतपणीतमेत्ताभावनं उपगन्तब्बं. इदं, महाराज, वराहस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, वराहो चिक्खल्लमुदकमुपगन्त्वा नासिकाय पथविं खणित्वा दोणिं कत्वा दोणिकाय सयति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन मानसे कायं निक्खिपित्वा आरम्मणन्तरगतेन सयितब्बं. इदं, महाराज, वराहस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन पिण्डोलभारद्वाजेन –

‘‘‘काये [कायेन (क.)] सभावं दिस्वान, विचिनित्वा विपस्सको;

एकाकियो अदुतियो, सेति आरम्मणन्तरे’’’ति.

वराहङ्गपञ्हो नवमो.