१. उपचिकङ्गपञ्हो

१. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘उपचिकाय एकं अङ्गं गहेतब्ब’न्ति यं वदेसि, कतमं तं एकं अङ्गं गहेतब्ब’’न्ति? ‘‘यथा, महाराज, उपचिका उपरि छदनं कत्वा अत्तानं पिदहित्वा गोचराय चरति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सीलसंवरछदनं कत्वा मानसं पिदहित्वा पिण्डाय चरितब्बं, सीलसंवरछदनेन खो, महाराज, योगी योगावचरो सब्बभयसमतिक्कन्तो होति. इदं, महाराज, उपचिकाय एकं अङ्गं गहेतब्बं, भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन उपसेनेन वङ्गन्तपुत्तेन –

‘‘‘सीलसंवरछदनं, योगी कत्वान मानसं;

अनुपलित्तो लोकेन, भया च परिमुच्चती’’’ति.

उपचिकङ्गपञ्हो पठमो.