२. आपङ्गपञ्हो

२. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘आपस्स पञ्च अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि पञ्च अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, आपो सुसण्ठितमकम्पितमलुळितसभावपरिसुद्धो, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन कुहनलपननेमित्तकनिप्पेसिकतं अपनेत्वा सुसण्ठितमकम्पितमलुळितसभावपरिसुद्धाचारेन भवितब्बं. इदं, महाराज, आपस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, आपो सीतलसभावसण्ठितो, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन सब्बसत्तेसु खन्तिमेत्तानुद्दयसम्पन्नेन हितेसिना अनुकम्पकेन भवितब्बं. इदं, महाराज, आपस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, आपो असुचिं सुचिं करोति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन गामे वा अरञ्ञे वा उपज्झाये उपज्झायमत्तेसु आचरिये आचरियमत्तेसु सब्बत्थ अनधिकरणेन भवितब्बं अनवसेसकारिना. इदं, महाराज, आपस्स ततियं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, आपो बहुजनपत्थितो, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन अप्पिच्छसन्तुट्ठपविवित्तपटिसल्लानेन सततं सब्बलोकमभिपत्थितेन भवितब्बं. इदं, महाराज, आपस्स चतुत्थं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, आपो न कस्सचि अहितमुपदहति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन परभण्डनकलहविग्गहविवादरित्तज्झानअरतिजननं कायवचीचित्तेहि पापकं न करणीयं. इदं, महाराज, आपस्स पञ्चमं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं महाराज, भगवता, देवातिदेवेन कण्हजातके –

‘‘‘वरञ्चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

न मनो वा सरीरं वा, मं-कते सक्क कस्सचि;

कदाचि उपहञ्ञेथ, एतं सक्क वरं वरे’’’ति.

आपङ्गपञ्हो दुतियो.