६. नावालग्गनकङ्गपञ्हो

६. ‘‘भन्ते नागसेन, ‘नावालग्गनकस्स द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’ति यं वदेसि, कतमानि तानि द्वे अङ्गानि गहेतब्बानी’’ति? ‘‘यथा, महाराज, नावालग्गनकं बहुऊमिजालाकुलविक्खोभितसलिलतले महतिमहासमुद्दे नावं लग्गेति ठपेति, न देति दिसाविदिसं हरितुं, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन रागदोसमोहूमिजाले महतिमहावितक्कसम्पहारे चित्तं लग्गेतब्बं, न दातब्बं दिसाविदिसं हरितुं. इदं, महाराज, नावालग्गनकस्स पठमं अङ्गं गहेतब्बं.

‘‘पुन चपरं, महाराज, नावालग्गनकं न प्लवति [न पिलवति (सी. पी.)] विसीदति, हत्थसतेपि उदके नावं लग्गेति ठानमुपनेति, एवमेव खो, महाराज, योगिना योगावचरेन लाभयससक्कारमाननवन्दनपूजनअपचितीसु लाभग्गयसग्गेपि न प्लवितब्बं, सरीरयापनमत्तके येव चित्तं ठपेतब्बं. इदं, महाराज, नावालग्गनकस्स दुतियं अङ्गं गहेतब्बं. भासितम्पेतं, महाराज, थेरेन सारिपुत्तेन धम्मसेनापतिना –

‘‘‘यथा समुद्दे लग्गनकं, न प्लवति विसीदति;

तथेव लाभसक्कारे, मा प्लवथ विसीदथा’’’ति.

नावालग्गनकङ्गपञ्हो छट्ठो.