९. अग्गग्गसमणपञ्हो
९. ‘‘भन्ते नागसेन, भासितम्पेतं भगवता ‘आसवानं खया समणो होती’ति. पुन च भणितं –
‘‘‘चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतं, तं वे नरं समणं आहु लोके’ति.
तत्रिमे चत्तारो धम्मा खन्ति अप्पाहारता रतिविप्पहानं आकिञ्चञ्ञं. सब्बानि पनेतानि अपरिक्खीणासवस्स सकिलेसस्सेव होन्ति. यदि, भन्ते नागसेन, आसवानं खया समणो होति, तेन हि ‘चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतं, तं वे नरं समणं आहु लोके’ति यं वचनं, तं मिच्छा. यदि चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतो समणो होति, तेन हि ‘आसवानं खया समणो होती’ति तम्पि वचनं मिच्छा, अयम्पि उभतो कोटिको पञ्हो तवानुप्पत्तो, सो तया निब्बाहितब्बो’’ति.
‘‘भासितम्पेतं, महाराज, भगवता ‘आसवानं खया समणो होती’ति. पुन च भणितं ‘चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतं, तं वे नरं समणं आहु लोके’ति. तदिदं, महाराज, वचनं तेसं तेसं पुग्गलानं गुणवसेन भणितं ‘चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतं, तं वे नरं समणं आहु लोके’ति, इदं पन निरवसेसवचनं ‘आसवानं खया समणो होती’ति.
‘‘अपि च, महाराज, ये केचि किलेसूपसमाय पटिपन्ना, ते सब्बे उपादायुपादाय समणो खीणासवो अग्गमक्खायति. यथा, महाराज, यानि कानिचि जलजथलजपुप्फानि, वस्सिकं तेसं अग्गमक्खायति, अवसेसानि यानि कानिचि विविधानि पुप्फजातानि, सब्बानि तानि पुप्फानि येव, उपादायुपादाय पन वस्सिकं येव पुप्फं जनस्स पत्थितं पिहयितं. एवमेव खो, महाराज, ये केचि किलेसूपसमाय पटिपन्ना, ते सब्बे उपादायुपादाय समणो खीणासवो अग्गमक्खायति.
‘‘यथा वा पन, महाराज, सब्बधञ्ञानं सालि अग्गमक्खायति, या काचि अवसेसा विविधा धञ्ञजातियो, ता सब्बा उपादायुपादाय भोजनानि सरीरयापनाय, सालि येव तेसं अग्गमक्खायति. एवमेव खो, महाराज, ये केचि किलेसूपसमाय पटिपन्ना, ते सब्बे उपादायुपादाय समणो खीणासवो अग्गमक्खायती’’ति. ‘‘साधु, भन्ते नागसेन, एवमेतं तथा सम्पटिच्छामी’’ति.
अग्गग्गसमणपञ्हो नवमो.