१०. इद्धिबलदस्सनपञ्हो

१०. ‘‘भन्ते नागसेन, भासितम्पेतं भगवता ‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता बहुलीकता यानीकता वत्थुकता अनुट्ठिता परिचिता सुसमारद्धा, सो आकङ्खमानो, आनन्द, तथागतो कप्पं वा तिट्ठेय्य कप्पावसेसं वा’ति. पुन च भणितं ‘इतो तिण्णं मासानं अच्चयेन तथागतो परिनिब्बायिस्सती’ति. यदि, भन्ते नागसेन, भगवता भणितं ‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता…पे… कप्पावसेसं वा’ति, तेन हि तेमासपरिच्छेदो मिच्छा. यदि, भन्ते, तथागतेन भणितं ‘इतो तिण्णं मासानं अच्चयेन तथागतो परिनिब्बायिस्सती’ति, तेन हि ‘‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता…पे… कप्पावसेसं वा’ति तम्पि वचनं मिच्छा. नत्थि तथागतानं अट्ठाने गज्जितं. अमोघवचना बुद्धा भगवन्तो तथवचना अद्वेज्झवचना. अयम्पि उभतो कोटिको पञ्हो गम्भीरो सुनिपुणो दुन्निज्झापयो तवानुप्पत्तो, भिन्देतं दिट्ठिजालं, एकंसे ठपय, भिन्द परवाद’’न्ति.

‘‘भासितम्पेतं, महाराज, भगवता ‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता…पे… कप्पावसेसं वा’ति, तेमासपरिच्छेदो च भणितो, सो च पन कप्पो आयुकप्पो वुच्चति. न, महाराज, भगवा अत्तनो बलं कित्तयमानो एवमाह, इद्धिबलं पन महाराज, भगवा परिकित्तयमानो एवमाह ‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता…पे… कप्पावसेसं वा’ति.

‘‘यथा, महाराज, रञ्ञो अस्साजानीयो भवेय्य सीघगति अनिलजवो, तस्स राजा जवबलं परिकित्तयन्तो सनेगमजानपदभटबलब्राह्मणगहपतिकअमच्चजनमज्झे एवं वदेय्य ‘आकङ्खमानो मे, भो, अयं हयवरो सागरजलपरियन्तं महिं अनुविचरित्वा खणेन इधागच्छेय्या’ति, न च तं जवगतिं तस्सं परिसायं दस्सेय्य, विज्जति च सो जवो तस्स, समत्थो च सो खणेन सागरजलपरियन्तं महिं अनुविचरितुं. एवमेव खो, महाराज, भगवा अत्तनो इद्धिबलं परिकित्तयमानो एवमाह, तम्पि तेविज्जानं छळभिञ्ञानं अरहन्तानं विमलखीणासवानं देवमनुस्सानञ्च मज्झे निसीदित्वा भणितं ‘तथागतस्स खो, आनन्द, चत्तारो इद्धिपादा भाविता बहुलीकता यानीकता वत्थुकता अनुट्ठिता परिचिता सुसमारद्धा, सो आकङ्खमानो, आनन्द, तथागतो कप्पं वा तिट्ठेय्य कप्पावसेसं वा’ति. विज्जति च तं, महाराज, इद्धिबलं भगवतो, समत्थो च भगवा इद्धिबलेन कप्पं वा ठातुं कप्पावसेसं वा, न च भगवा तं इद्धिबलं तस्सं परिसायं दस्सेति, अनत्थिको, महाराज, भगवा सब्बभवेहि, गरहिता च तथागतस्स सब्बभवा. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता ‘सेय्यथापि, भिक्खवे, अप्पमत्तकोपि गूथो दुग्गन्धो होति. एवमेव खो अहं, भिक्खवे, अप्पमत्तकम्पि भवं न वण्णेमि अन्तमसो अच्छरासङ्घातमत्तम्पी’ति अपि नु खो, महाराज, भगवा सब्बभवगतियोनियो गूथसमं दिस्वा इद्धिबलं निस्साय भवेसु छन्दरागं करेय्या’’ति? ‘‘न हि भन्ते’’ति. ‘‘तेन हि, महाराज, भगवा इद्धिबलं परिकित्तयमानो एवरूपं बुद्धसीहनादमभिनदी’’ति. ‘‘साधु, भन्ते नागसेन, एवमेतं तथा सम्पटिच्छामी’’ति.

इद्धिबलदस्सनपञ्हो दसमो.

इद्धिबलवग्गो पठमो.

इमस्मिं वग्गे दस पञ्हा.