१४. सुखुमपञ्हो

१४. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, सक्का सब्बं सुखुमं छिन्दितु’’न्ति? ‘‘आम, महाराज, सक्का सब्बं सुखुमं छिन्दितु’’न्ति. ‘‘किं पन, भन्ते, सब्बं सुखुम’’न्ति? ‘‘धम्मो खो, महाराज, सब्बसुखुमो, न खो, महाराज, धम्मा सब्बे सुखुमा, ‘सुखुम’न्ति वा ‘थूल’न्ति वा धम्मानमेतमधिवचनं. यं किञ्चि छिन्दितब्बं, सब्बं तं पञ्ञाय छिन्दति, नत्थि दुतियं पञ्ञाय छेदन’’न्ति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

सुखुमपञ्हो चुद्दसमो.