१०. निब्बानसुखजाननपञ्हो

१०. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, यो न लभति निब्बानं, जानाति सो ‘सुखं निब्बान’’’न्ति? ‘‘आम, महाराज, यो न लभति निब्बानं, जानाति सो ‘सुखं निब्बान’’’न्ति. ‘‘कथं, भन्ते नागसेन, अलभन्तो जानाति ‘सुखं निब्बान’’’न्ति? ‘‘तं किं मञ्ञसि, महाराज, येसं नच्छिन्ना हत्थपादा, जानेय्युं ते, महाराज, ‘दुक्खं हत्थपादच्छेदन’’’न्ति? ‘‘आम, भन्ते, जानेय्यु’’न्ति. ‘‘कथं जानेय्यु’’न्ति? ‘‘अञ्ञेसं, भन्ते, छिन्नहत्थपादानं परिदेवितसद्दं सुत्वा जानन्ति ‘दुक्खं हत्थपादच्छेदन’’’न्ति. ‘‘एवमेव खो, महाराज, येसं दिट्ठं निब्बानं, तेसं सद्दं सुत्वा जानाति ‘सुखं निब्बान’’’न्ति.

‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.

निब्बानसुखजाननपञ्हो दसमो.

निब्बानवग्गो चतुत्थो.

इमस्मिं वग्गे दस पञ्हा.