२. वस्सगणनपञ्हो

२. ‘‘कतिवस्सोसि त्वं, भन्ते नागसेना’’ति? ‘‘सत्तवस्सोहं, महाराजा’’ति. ‘‘के ते, भन्ते, सत्त, त्वं वा सत्त, गणना वा सत्ता’’ति?

तेन खो पन समयेन मिलिन्दस्स रञ्ञो सब्बाभरणपटिमण्डितस्स अलङ्कतपटियत्तस्स पथवियं छाया दिस्सति, उदकमणिके च छाया दिस्सति. अथ खो आयस्मा नागसेनो मिलिन्दं राजानं एतदवोच ‘‘अयं ते, महाराज, छाया पथवियं उदकमणिके च दिस्सति, किं पन, महाराज, त्वं वा राजा, छाया वा राजा’’ति? ‘‘अहं, भन्ते नागसेन, राजा, नायं छाया राजा, मं पन निस्साय छाया पवत्तती’’ति. ‘‘एवमेव खो, महाराज, वस्सानं गणना सत्त, न पनाहं सत्त, मं पन निस्साय सत्त पवत्तति, छायूपमं महाराजा’’ति. ‘‘अच्छरियं, भन्ते नागसेन, अब्भुतं, भन्ते नागसेन, अतिचित्रानि पञ्हपटिभानानि विसज्जितानी’’ति.

वस्सगणनपञ्हो दुतियो.