३. वीमंसनपञ्हो

३. राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, सल्लपिस्ससि मया सद्धि’’न्ति? ‘‘सचे, त्वं महाराज, पण्डितवादं [पण्डितवादा (सी. पी.)] सल्लपिस्ससि सल्लपिस्सामि, सचे पन राजवादं सल्लपिस्ससि न सल्लपिस्सामी’’ति. ‘‘कथं, भन्ते नागसेन, पण्डिता सल्लपन्ती’’ति? ‘‘पण्डितानं खो, महाराज, सल्लापे आवेठनम्पि कयिरति, निब्बेठनम्पि कयिरति, निग्गहोपि कयिरति, पटिकम्मम्पि कयिरति, विस्सासोपि [विसेसोपि (सी. पी.)] कयिरति, पटिविस्सासोपि कयिरति, न च तेन पण्डिता कुप्पन्ति, एवं खो, महाराज, पण्डिता सल्लपन्ती’’ति. ‘‘कथं पन, भन्ते, राजानो सल्लपन्ती’’ति? ‘‘राजानो खो, महाराज, सल्लापे एकं वत्थुं पटिजानन्ति, यो तं वत्थुं विलोमेति, तस्स दण्डं आणापेन्ति ‘इमस्स दण्डं पणेथा’ति, एवं खो, महाराज, राजानो सल्लपन्ती’’ति. ‘‘पण्डितवादाहं, भन्ते, सल्लपिस्सामि, नो राजवादं, विस्सट्ठो भदन्तो सल्लपतु यथा भिक्खुना वा सामणेरेन वा उपासकेन वा आरामिकेन वा सद्धिं सल्लपति, एवं विस्सट्ठो भदन्तो सल्लपतु मा भायतू’’ति. ‘‘सुट्ठु महाराजा’’ति थेरो अब्भानुमोदि.

राजा आह ‘‘भन्ते नागसेन, पुच्छिस्सामी’’ति. ‘‘पुच्छ महाराजा’’ति. ‘‘पुच्छितोसि मे भन्ते’’ति. ‘‘विसज्जितं महाराजा’’ति. ‘‘किं पन, भन्ते, तया विसज्जित’’न्ति? ‘‘किं पन, महाराज, तया पुच्छित’’न्ति.

वीमंसनपञ्हो ततियो.