११. सम्पक्खन्दनलक्खणसद्धापञ्हो
११. ‘‘कथं, भन्ते, सम्पक्खन्दनलक्खणा सद्धा’’ति,? ‘‘यथा, महाराज, योगावचरो अञ्ञेसं चित्तं विमुत्तं पस्सित्वा सोतापत्तिफले वा सकदागामिफले वा अनागामिफले वा अरहत्ते वा सम्पक्खन्दति योगं करोति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. एवं खो, महाराज, सम्पक्खन्दनलक्खणा सद्धा’’ति.
‘‘ओपम्मं करोही’’ति. ‘‘यथा, महाराज, उपरिपब्बते महामेघो अभिप्पवस्सेय्य, तं उदकं यथानिन्नं पवत्तमानं पब्बतकन्दरपदरसाखा परिपूरेत्वा नदिं परिपूरेय्य, सा उभतो कूलानि संविस्सन्दन्ती गच्छेय्य, अथ महाजनकायो आगन्त्वा तस्सा नदिया उत्तानतं वा गम्भीरतं वा अजानन्तो भीतो वित्थतो तीरे तिट्ठेय्य, अथञ्ञतरो पुरिसो आगन्त्वा अत्तनो थामञ्च बलञ्च सम्पस्सन्तो गाळ्हं कच्छं बन्धित्वा पक्खन्दित्वा तरेय्य, तं तिण्णं पस्सित्वा महाजनकायोपि तरेय्य. एवमेव खो, महाराज, योगावचरो अञ्ञेसं चित्तं विमुत्तं पस्सित्वा सोतापत्तिफले वा सकदागामिफले वा अनागामिफले वा अरहत्ते वा सम्पक्खन्दति योगं करोति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. एवं खो, महाराज, सम्पक्खन्दनलक्खणा सद्धाति. भासितम्पेतं, महाराज, भगवता संयुत्तनिकायवरे –
‘‘‘सद्धाय तरती ओघं, अप्पमादेन अण्णवं;
वीरियेन दुक्खमच्चेति, पञ्ञाय परिसुज्झती’’’ति [पस्स सं. नि. १.२४६].
‘‘कल्लोसि, भन्ते नागसेना’’ति.
सम्पक्खन्दनलक्खणसद्धापञ्हो एकादसमो.