४३३. लोमसकस्सपजातकं (७)

६०. अस्स इन्दसमो राज, अच्चन्तं अजरामरो;

सचे त्वं यञ्ञं याजेय्य, इसिं लोमसकस्सपं.

६१. ससमुद्दपरियायं, महिं सागरकुण्डलं;

न इच्छे सह निन्दाय, एवं सेय्य [सय्ह (सी. स्या. पी.)] विजानहि.

६२. धिरत्थु तं यसलाभं, धनलाभञ्च ब्राह्मण;

या वुत्ति विनिपातेन, अधम्मचरणेन वा.

६३. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;

सायेव जीविका सेय्यो, या चाधम्मेन एसना.

६४. अपि चे पत्तमादाय, अनगारो परिब्बजे;

अञ्ञं अहिंसयं लोके, अपि रज्जेन तं वरं.

६५. बलं चन्दो बलं सुरियो, बलं समणब्राह्मणा;

बलं वेला समुद्दस्स, बलातिबलमित्थियो.

६६. यथा उग्गतपं सन्तं, इसिं लोमसकस्सपं;

पितु अत्था चन्दवती, वाजपेय्यं [वाचपेय्यं (पी. क.)] अयाजयि.

६७. तं लोभपकतं कम्मं, कटुकं कामहेतुकं;

तस्स मूलं गवेसिस्सं, छेच्छं रागं सबन्धनं.

६८. धिरत्थु कामे सुबहूपि लोके, तपोव सेय्यो कामगुणेहि राज;

तपो करिस्सामि पहाय कामे, तवेव रट्ठं चन्दवती च होतूति.

लोमसकस्सपजातकं सत्तमं.