३९२. सिङ्घपुप्फजातकं (६-२-७)
११५. यमेतं [यमेकं (पी.)] वारिजं पुप्फं, अदिन्नं उपसिङ्घसि;
एकङ्गमेतं थेय्यानं, गन्धथेनोसि मारिस.
११६. न हरामि न भञ्जामि, आरा सिङ्घामि वारिजं;
अथ केन नु वण्णेन, गन्धथेनोति वुच्चति.
११७. योयं भिसानि खणति, पुण्डरीकानि भञ्जति;
एवं आकिण्णकम्मन्तो, कस्मा एसो न वुच्चति.
११८. आकिण्णलुद्दो पुरिसो, धातिचेलंव मक्खितो;
तस्मिं मे वचनं नत्थि, तञ्चारहामि वत्तवे.
११९. अनङ्गणस्स पोसस्स, निच्चं सुचिगवेसिनो;
वालग्गमत्तं पापस्स, अब्भामत्तंव खायति.
१२०. अद्धा मं यक्ख जानासि, अथो मं अनुकम्पसि;
पुनपि यक्ख वज्जासि, यदा पस्ससि एदिसं.
१२१. नेव तं उपजीवामि, नपि ते भतकाम्हसे [भतकम्हसे (सी. पी.), भतिकम्हसे (स्या.)];
त्वमेव भिक्खु जानेय्य, येन गच्छेय्य सुग्गतिन्ति.
सिङ्घपुप्फ [भिसपुप्फ (सी. पी.), उपसिङ्घपुप्फ (स्या.)] जातकं सत्तमं.