३९२. सिङ्घपुप्फजातकं (६-२-७)

११५. यमेतं [यमेकं (पी.)] वारिजं पुप्फं, अदिन्नं उपसिङ्घसि;

एकङ्गमेतं थेय्यानं, गन्धथेनोसि मारिस.

११६. न हरामि न भञ्जामि, आरा सिङ्घामि वारिजं;

अथ केन नु वण्णेन, गन्धथेनोति वुच्चति.

११७. योयं भिसानि खणति, पुण्डरीकानि भञ्जति;

एवं आकिण्णकम्मन्तो, कस्मा एसो न वुच्चति.

११८. आकिण्णलुद्दो पुरिसो, धातिचेलंव मक्खितो;

तस्मिं मे वचनं नत्थि, तञ्चारहामि वत्तवे.

११९. अनङ्गणस्स पोसस्स, निच्चं सुचिगवेसिनो;

वालग्गमत्तं पापस्स, अब्भामत्तंव खायति.

१२०. अद्धा मं यक्ख जानासि, अथो मं अनुकम्पसि;

पुनपि यक्ख वज्जासि, यदा पस्ससि एदिसं.

१२१. नेव तं उपजीवामि, नपि ते भतकाम्हसे [भतकम्हसे (सी. पी.), भतिकम्हसे (स्या.)];

त्वमेव भिक्खु जानेय्य, येन गच्छेय्य सुग्गतिन्ति.

सिङ्घपुप्फ [भिसपुप्फ (सी. पी.), उपसिङ्घपुप्फ (स्या.)] जातकं सत्तमं.