२. खरपुत्तवग्गो

३८६. खरपुत्तजातकं (६-२-१)

७६. सच्चं किरेवमाहंसु, वस्तं [भस्तं (सी. पी.), कलकं (स्या.), गरं (क.)] बालोति पण्डिता;

पस्स बालो रहोकम्मं, आविकुब्बं न बुज्झति.

७७. त्वं खोपि [त्वं नु खो (सी. स्या.), त्वञ्च खो (पी.)] सम्म बालोसि, खरपुत्त विजानहि;

रज्जुया हि [रज्जुयासि (पी.)] परिक्खित्तो, वङ्कोट्ठो ओहितोमुखो.

७८. अपरम्पि सम्म ते बाल्यं [अयम्पि सम्म ते बालो (क.)], यो मुत्तो न पलायसि;

सो च बालतरो सम्म, यं त्वं वहसि सेनकं.

७९. यं नु सम्म अहं बालो, अजराज विजानहि;

अथ केन सेनको बालो, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

८०. उत्तमत्थं लभित्वान, भरियाय यो पदस्सति [भयिया यो पदस्सति (पी.), भयिया न भविस्सति (क.)];

तेन जहिस्सतत्तानं, सा चेवस्स न हेस्सति.

८१. न वे पियम्मेति [न पियमेति (क.), न पियमेदन्ति (कत्थचि)] जनिन्द तादिसो, अत्तं निरंकत्वा पियानि सेवति [सेवये (?)];

अत्ताव सेय्यो परमा च सेय्यो, लब्भा पिया ओचितत्थेन पच्छाति.

खरपुत्तजातकं पठमं.

३८७. सूचिजातकं (६-२-२)

८२. अकक्कसं अफरुसं, खरधोतं सुपासियं;

सुखुमं तिखिणग्गञ्च, को सूचिं केतुमिच्छति.

८३. सुमज्जञ्च सुपासञ्च, अनुपुब्बं [अनुपुब्ब (सी. स्या.)] सुवट्टितं;

घनघातिमं पटिथद्धं, को सूचिं केतुमिच्छति.

८४. इतो दानि पतायन्ति, सूचियो बळिसानि च;

कोयं कम्मारगामस्मिं, सूचिं विक्केतुमिच्छति.

८५. इतो सत्थानि गच्छन्ति, कम्मन्ता विविधा पुथू;

कोयं कम्मारगामस्मिं, सूचिं विक्केतुमिच्छति [मरहति (सी. स्या. पी.)].

८६. सूचिं कम्मारगामस्मिं, विक्केतब्बा पजानता;

आचरियाव जानन्ति [आचरिया सञ्जानन्ति (क.), आचरिया पजानन्ति (स्या.), आचरियाव सञ्जानन्ति (पी.)], कम्मं सुकतदुक्कटं [दुक्कतं (सी. पी.)].

८७. इमं चे [इमञ्च (सी. स्या. पी.)] ते पिता भद्दे, सूचिं जञ्ञा मया कतं;

तया च मं निमन्तेय्य, यञ्चत्थञ्ञं घरे धनन्ति.

सूचिजातकं दुतियं.

३८८. तुण्डिलजातकं (६-२-३)

८८. नवछन्नके [नवछन्दके (सी. पी.), नवच्छद्दके (स्या.)] दानि [दोणि (क.), दानं, दाने (कत्थचि)] दिय्यति, पुण्णायं दोणि सुवामिनी ठिता;

बहुके जने पासपाणिके, नो च खो मे पटिभाति भुञ्जितुं.

८९. तससि भमसि लेणमिच्छसि, अत्ताणोसि कुहिं गमिस्ससि;

अप्पोस्सुक्को भुञ्ज तुण्डिल, मंसत्थाय हि पोसिताम्हसे [पोसियामसे (सी. स्या. पी.)].

९०. ओगह रहदं अकद्दमं, सब्बं सेदमलं पवाहय;

गण्हाहि नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.

९१. कतमो रहदो अकद्दमो, किंसु सेदमलन्ति वुच्चति;

कतमञ्च नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.

९२. धम्मो रहदो अकद्दमो, पापं सेदमलन्ति वुच्चति;

सीलञ्च नवं विलेपनं, तस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.

९३. नन्दन्ति सरीरघातिनो, न च नन्दन्ति सरीरधारिनो;

पुण्णाय च पुण्णमासिया, रममानाव जहन्ति जीवितन्ति.

तुण्डिलजातकं ततियं.

३८९. सुवण्णकक्कटजातकं (६-२-४)

९४. सिङ्गीमिगो आयतचक्खुनेत्तो, अट्ठित्तचो वारिसयो अलोमो;

तेनाभिभूतो कपणं रुदामि, हरे सखा किस्स नु मं जहासि.

९५. सो पस्ससन्तो महता फणेन, भुजङ्गमो कक्कटमज्झपत्तो;

सखा सखारं परितायमानो, भुजङ्गमं कक्कटको गहेसि.

९६. न वायसं नो पन कण्हसप्पं, घासत्थिको कक्कटको अदेय्य;

पुच्छामि तं आयतचक्खुनेत्त, अथ किस्स हेतुम्ह उभो गहीता.

९७. अयं पुरिसो मम अत्थकामो, यो मं गहेत्वान दकाय नेति;

तस्मिं मते दुक्खमनप्पकं मे, अहञ्च एसो च उभो न होम.

९८. ममञ्च दिस्वान पवद्धकायं, सब्बो जनो हिंसितुमेव मिच्छे;

सादुञ्च थूलञ्च मुदुञ्च मंसं, काकापि मं दिस्वान [दिस्व (सी. पी.)] विहेठयेय्युं.

९९. सचेतस्स हेतुम्ह उभो गहीता, उट्ठातु पोसो विसमावमामि [विसमाचमामि (सी. पी. क.)];

ममञ्च काकञ्च पमुञ्च खिप्पं, पुरे विसं गाळ्हमुपेति मच्चं.

१००. सप्पं पमोक्खामि न ताव काकं, पटिबन्धको [पटिबद्धको (सी. पी.)] होहिति [होति हि (स्या.)] ताव काको;

पुरिसञ्च दिस्वान सुखिं अरोगं, काकं पमोक्खामि यथेव सप्पं.

१०१. काको तदा देवदत्तो अहोसि, मारो पन कण्हसप्पो अहोसि;

आनन्दभद्दो कक्कटको अहोसि, अहं तदा ब्राह्मणो होमि सत्थाति [तत्थाति (सी. पी.)].

सुवण्णकक्कटजातकं चतुत्थं.

३९०. मय्हकजातकं (६-२-५)

१०२. सकुणो मय्हको नाम, गिरिसानुदरीचरो;

पक्कं पिप्फलिमारुय्ह, मय्हं मय्हन्ति कन्दति.

१०३. तस्सेवं विलपन्तस्स, दिजसङ्घा समागता;

भुत्वान पिप्फलिं यन्ति, विलपत्वेव सो दिजो.

१०४. एवमेव इधेकच्चो, सङ्घरित्वा बहुं धनं;

नेवत्तनो न ञातीनं, यथोधिं पटिपज्जति.

१०५. न सो अच्छादनं भत्तं, न मालं न विलेपनं;

अनुभोति [नानुभोति (स्या. क.)] सकिं किञ्चि, न सङ्गण्हाति ञातके.

१०६. तस्सेवं विलपन्तस्स, मय्हं मय्हन्ति रक्खतो;

राजानो अथ वा चोरा, दायदा ये व [ये च (स्या. क.)] अप्पिया;

धनमादाय गच्छन्ति, विलपत्वेव सो नरो.

१०७. धीरो [धीरो च (सी.)] भोगे अधिगम्म, सङ्गण्हाति च ञातके;

तेन सो कित्तिं पप्पोति, पेच्च सग्गे पमोदतीति [सग्गे च मोदतीति (सी. पी.)].

मय्हकजातकं पञ्चमं.

३९१. विज्जाधरजातकं (६-२-६)

१०८. दुब्बण्णरूपं तुवमरियवण्णी, पुरक्खत्वा [पुरक्खित्वा (स्या. क.)] पञ्जलिको नमस्ससि;

सेय्यो नु ते सो उदवा [उदाहु (स्या. क.)] सरिक्खो, नामं परस्सत्तनो चापि ब्रूहि.

१०९. न नामगोत्तं गण्हन्ति राज, सम्मग्गतानुज्जुगतान [समग्गतानुज्जुगतान (स्या.), समुग्गतानुज्जुगतान (क.)] देवा;

अहञ्च ते नामधेय्यं वदामि, सक्कोहमस्मी तिदसानमिन्दो.

११०. यो दिस्वा भिक्खुं चरणूपपन्नं, पुरक्खत्वा पञ्जलिको नमस्सति;

पुच्छामि तं देवराजेतमत्थं, इतो चुतो किं लभते सुखं सो.

१११. यो दिस्वा भिक्खुं चरणूपपन्नं, पुरक्खत्वा पञ्जलिको नमस्सति;

दिट्ठेव धम्मे लभते पसंसं, सग्गञ्च सो याति सरीरभेदा.

११२. लक्खी वत मे उदपादि अज्ज, यं वासवं भूतपतिद्दसाम;

भिक्खुञ्च दिस्वान तुवञ्च सक्क, काहामि पुञ्ञानि अनप्पकानि.

११३. अद्धा हवे सेवितब्बा सपञ्ञा, बहुस्सुता ये बहुठानचिन्तिनो;

भिक्खुञ्च दिस्वान ममञ्च राज, करोहि पुञ्ञानि अनप्पकानि.

११४. अक्कोधनो निच्चपसन्नचित्तो, सब्बातिथीयाचयोगो भवित्वा;

निहच्च मानं अभिवादयिस्सं, सुत्वान देविन्द सुभासितानीति.

विज्जाधर [धजविहेठक (सी. पी.), पब्बजितविहेठक (स्या.)] जातकं छट्ठं.

३९२. सिङ्घपुप्फजातकं (६-२-७)

११५. यमेतं [यमेकं (पी.)] वारिजं पुप्फं, अदिन्नं उपसिङ्घसि;

एकङ्गमेतं थेय्यानं, गन्धथेनोसि मारिस.

११६. न हरामि न भञ्जामि, आरा सिङ्घामि वारिजं;

अथ केन नु वण्णेन, गन्धथेनोति वुच्चति.

११७. योयं भिसानि खणति, पुण्डरीकानि भञ्जति;

एवं आकिण्णकम्मन्तो, कस्मा एसो न वुच्चति.

११८. आकिण्णलुद्दो पुरिसो, धातिचेलंव मक्खितो;

तस्मिं मे वचनं नत्थि, तञ्चारहामि वत्तवे.

११९. अनङ्गणस्स पोसस्स, निच्चं सुचिगवेसिनो;

वालग्गमत्तं पापस्स, अब्भामत्तंव खायति.

१२०. अद्धा मं यक्ख जानासि, अथो मं अनुकम्पसि;

पुनपि यक्ख वज्जासि, यदा पस्ससि एदिसं.

१२१. नेव तं उपजीवामि, नपि ते भतकाम्हसे [भतकम्हसे (सी. पी.), भतिकम्हसे (स्या.)];

त्वमेव भिक्खु जानेय्य, येन गच्छेय्य सुग्गतिन्ति.

सिङ्घपुप्फ [भिसपुप्फ (सी. पी.), उपसिङ्घपुप्फ (स्या.)] जातकं सत्तमं.

३९३. विघासादजातकं (६-२-८)

१२२. सुसुखं वत जीवन्ति, ये जना विघासादिनो;

दिट्ठेव धम्मे पासंसा, सम्पराये च सुग्गती.

१२३. सुकस्स [सुवस्स (सी. स्या. पी.)] भासमानस्स, न निसामेथ पण्डिता;

इदं सुणाथ सोदरिया, अम्हेवायं पसंसति.

१२४. नाहं तुम्हे पसंसामि, कुणपादा सुणाथ मे;

उच्छिट्ठभोजिनो [भोजना (क.)] तुम्हे, न तुम्हे विघासादिनो.

१२५. सत्तवस्सा पब्बजिता, मेज्झारञ्ञे [मज्झेरञ्ञे (क.)] सिखण्डिनो;

विघासेनेव यापेन्ता, मयं चे भोतो गारय्हा;

के नु भोतो पसंसिया.

१२६. तुम्हे सीहानं ब्यग्घानं, वाळानञ्चावसिट्ठकं;

उच्छिट्ठेनेव यापेन्ता, मञ्ञिव्हो विघासादिनो.

१२७. ये ब्राह्मणस्स समणस्स, अञ्ञस्स वा [अञ्ञस्स च (सी. स्या.), अञ्ञस्सेव (पी.)] वनिब्बिनो [वणिब्बिनो (सी. स्या.)];

दत्वाव [दत्वान (पी. क.)] सेसं भुञ्जन्ति, ते जना विघासादिनोति.

विघासादजातकं अट्ठमं.

३९४. वट्टकजातकं (६-२-९)

१२८. पणीतं भुञ्जसे भत्तं, सप्पितेलञ्च मातुल;

अथ केन नु वण्णेन, किसो त्वमसि वायस.

१२९. अमित्तमज्झे वसतो, तेसु आमिसमेसतो;

निच्चं उब्बिग्गहदयस्स, कुतो काकस्स दळ्हियं.

१३०. निच्चं उब्बेगिनो [उब्बिग्गिनो (स्या. क.), उब्बेधिनो (सी.)] काका, धङ्का पापेन कम्मुना;

लद्धो पिण्डो न पीणेति, किसो तेनस्मि वट्टक.

१३१. लूखानि तिणबीजानि, अप्पस्नेहानि भुञ्जसि;

अथ केन नु वण्णेन, थूलो त्वमसि वट्टक.

१३२. अप्पिच्छा अप्पचिन्ताय, अदूरगमनेन च;

लद्धालद्धेन यापेन्तो, थूलो तेनस्मि वायस.

१३३. अप्पिच्छस्स हि पोसस्स, अप्पचिन्तसुखस्स [अप्पचिन्तिसुखस्स (सी. स्या. पी.)] च;

सुसङ्गहितमानस्स [सुसङ्गहितपमाणस्स (सी. स्या. पी.)], वुत्ती सुसमुदानयाति.

वट्टकजातकं नवमं.

३९५. पारावतजातकं (६-२-१०)

१३४. चिरस्सं वत पस्सामि, सहायं मणिधारिनं;

सुकता [सुकताय (सी. पी.)] मस्सुकुत्तिया, सोभते वत मे सखा.

१३५. परूळ्हकच्छनखलोमो, अहं कम्मेसु ब्यावटो;

चिरस्सं न्हापितं लद्धा, लोमं तं अज्जं हारयिं [अपहारयिं (सी. पी.)].

१३६. यं नु लोमं अहारेसि, दुल्लभं लद्ध कप्पकं;

अथ किञ्चरहि ते सम्म, कण्ठे किणिकिणायति [इदं कण्ठे किणायति (क.), कण्ठे किंनिकिलायति (स्या.)].

१३७. मनुस्ससुखुमालानं, मणि कण्ठेसु लम्बति;

तेसाहं अनुसिक्खामि, मा त्वं मञ्ञि दवा कतं.

१३८. सचेपिमं पिहयसि, मस्सुकुत्तिं सुकारितं;

कारयिस्सामि ते सम्म, मणिञ्चापि ददामि ते.

१३९. त्वञ्ञेव मणिना छन्नो, सुकताय च मस्सुया;

आमन्त खो तं गच्छामि, पियं मे तव दस्सनन्ति.