२. खरपुत्तवग्गो
३८६. खरपुत्तजातकं (६-२-१)
७६. सच्चं किरेवमाहंसु, वस्तं [भस्तं (सी. पी.), कलकं (स्या.), गरं (क.)] बालोति पण्डिता;
पस्स बालो रहोकम्मं, आविकुब्बं न बुज्झति.
७७. त्वं खोपि [त्वं नु खो (सी. स्या.), त्वञ्च खो (पी.)] सम्म बालोसि, खरपुत्त विजानहि;
रज्जुया हि [रज्जुयासि (पी.)] परिक्खित्तो, वङ्कोट्ठो ओहितोमुखो.
७८. अपरम्पि सम्म ते बाल्यं [अयम्पि सम्म ते बालो (क.)], यो मुत्तो न पलायसि;
सो च बालतरो सम्म, यं त्वं वहसि सेनकं.
७९. यं नु सम्म अहं बालो, अजराज विजानहि;
अथ केन सेनको बालो, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.
८०. उत्तमत्थं लभित्वान, भरियाय यो पदस्सति [भयिया यो पदस्सति (पी.), भयिया न भविस्सति (क.)];
तेन जहिस्सतत्तानं, सा चेवस्स न हेस्सति.
८१. न वे पियम्मेति [न पियमेति (क.), न पियमेदन्ति (कत्थचि)] जनिन्द तादिसो, अत्तं निरंकत्वा पियानि सेवति [सेवये (?)];
अत्ताव सेय्यो परमा च सेय्यो, लब्भा पिया ओचितत्थेन पच्छाति.
खरपुत्तजातकं पठमं.
३८७. सूचिजातकं (६-२-२)
८२. अकक्कसं अफरुसं, खरधोतं सुपासियं;
सुखुमं तिखिणग्गञ्च, को सूचिं केतुमिच्छति.
८३. सुमज्जञ्च सुपासञ्च, अनुपुब्बं [अनुपुब्ब (सी. स्या.)] सुवट्टितं;
घनघातिमं पटिथद्धं, को सूचिं केतुमिच्छति.
८४. इतो दानि पतायन्ति, सूचियो बळिसानि च;
कोयं कम्मारगामस्मिं, सूचिं विक्केतुमिच्छति.
८५. इतो सत्थानि गच्छन्ति, कम्मन्ता विविधा पुथू;
कोयं कम्मारगामस्मिं, सूचिं विक्केतुमिच्छति [मरहति (सी. स्या. पी.)].
८६. सूचिं कम्मारगामस्मिं, विक्केतब्बा पजानता;
आचरियाव जानन्ति [आचरिया सञ्जानन्ति (क.), आचरिया पजानन्ति (स्या.), आचरियाव सञ्जानन्ति (पी.)], कम्मं सुकतदुक्कटं [दुक्कतं (सी. पी.)].
८७. इमं चे [इमञ्च (सी. स्या. पी.)] ते पिता भद्दे, सूचिं जञ्ञा मया कतं;
तया च मं निमन्तेय्य, यञ्चत्थञ्ञं घरे धनन्ति.
सूचिजातकं दुतियं.
३८८. तुण्डिलजातकं (६-२-३)
८८. नवछन्नके [नवछन्दके (सी. पी.), नवच्छद्दके (स्या.)] दानि [दोणि (क.), दानं, दाने (कत्थचि)] दिय्यति, पुण्णायं दोणि सुवामिनी ठिता;
बहुके जने पासपाणिके, नो च खो मे पटिभाति भुञ्जितुं.
८९. तससि भमसि लेणमिच्छसि, अत्ताणोसि कुहिं गमिस्ससि;
अप्पोस्सुक्को भुञ्ज तुण्डिल, मंसत्थाय हि पोसिताम्हसे [पोसियामसे (सी. स्या. पी.)].
९०. ओगह रहदं अकद्दमं, सब्बं सेदमलं पवाहय;
गण्हाहि नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९१. कतमो रहदो अकद्दमो, किंसु सेदमलन्ति वुच्चति;
कतमञ्च नवं विलेपनं, यस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९२. धम्मो रहदो अकद्दमो, पापं सेदमलन्ति वुच्चति;
सीलञ्च नवं विलेपनं, तस्स गन्धो न कदाचि छिज्जति.
९३. नन्दन्ति सरीरघातिनो, न च नन्दन्ति सरीरधारिनो;
पुण्णाय च पुण्णमासिया, रममानाव जहन्ति जीवितन्ति.
तुण्डिलजातकं ततियं.
३८९. सुवण्णकक्कटजातकं (६-२-४)
९४. सिङ्गीमिगो आयतचक्खुनेत्तो, अट्ठित्तचो वारिसयो अलोमो;
तेनाभिभूतो कपणं रुदामि, हरे सखा किस्स नु मं जहासि.
९५. सो पस्ससन्तो महता फणेन, भुजङ्गमो कक्कटमज्झपत्तो;
सखा सखारं परितायमानो, भुजङ्गमं कक्कटको गहेसि.
९६. न वायसं नो पन कण्हसप्पं, घासत्थिको कक्कटको अदेय्य;
पुच्छामि तं आयतचक्खुनेत्त, अथ किस्स हेतुम्ह उभो गहीता.
९७. अयं पुरिसो मम अत्थकामो, यो मं गहेत्वान दकाय नेति;
तस्मिं मते दुक्खमनप्पकं मे, अहञ्च एसो च उभो न होम.
९८. ममञ्च दिस्वान पवद्धकायं, सब्बो जनो हिंसितुमेव मिच्छे;
सादुञ्च थूलञ्च मुदुञ्च मंसं, काकापि मं दिस्वान [दिस्व (सी. पी.)] विहेठयेय्युं.
९९. सचेतस्स हेतुम्ह उभो गहीता, उट्ठातु पोसो विसमावमामि [विसमाचमामि (सी. पी. क.)];
ममञ्च काकञ्च पमुञ्च खिप्पं, पुरे विसं गाळ्हमुपेति मच्चं.
१००. सप्पं पमोक्खामि न ताव काकं, पटिबन्धको [पटिबद्धको (सी. पी.)] होहिति [होति हि (स्या.)] ताव काको;
पुरिसञ्च दिस्वान सुखिं अरोगं, काकं पमोक्खामि यथेव सप्पं.
१०१. काको तदा देवदत्तो अहोसि, मारो पन कण्हसप्पो अहोसि;
आनन्दभद्दो कक्कटको अहोसि, अहं तदा ब्राह्मणो होमि सत्थाति [तत्थाति (सी. पी.)].
सुवण्णकक्कटजातकं चतुत्थं.
३९०. मय्हकजातकं (६-२-५)
१०२. सकुणो मय्हको नाम, गिरिसानुदरीचरो;
पक्कं पिप्फलिमारुय्ह, मय्हं मय्हन्ति कन्दति.
१०३. तस्सेवं विलपन्तस्स, दिजसङ्घा समागता;
भुत्वान पिप्फलिं यन्ति, विलपत्वेव सो दिजो.
१०४. एवमेव इधेकच्चो, सङ्घरित्वा बहुं धनं;
नेवत्तनो न ञातीनं, यथोधिं पटिपज्जति.
१०५. न सो अच्छादनं भत्तं, न मालं न विलेपनं;
अनुभोति [नानुभोति (स्या. क.)] सकिं किञ्चि, न सङ्गण्हाति ञातके.
१०६. तस्सेवं विलपन्तस्स, मय्हं मय्हन्ति रक्खतो;
राजानो अथ वा चोरा, दायदा ये व [ये च (स्या. क.)] अप्पिया;
धनमादाय गच्छन्ति, विलपत्वेव सो नरो.
१०७. धीरो [धीरो च (सी.)] भोगे अधिगम्म, सङ्गण्हाति च ञातके;
तेन सो कित्तिं पप्पोति, पेच्च सग्गे पमोदतीति [सग्गे च मोदतीति (सी. पी.)].
मय्हकजातकं पञ्चमं.
३९१. विज्जाधरजातकं (६-२-६)
१०८. दुब्बण्णरूपं तुवमरियवण्णी, पुरक्खत्वा [पुरक्खित्वा (स्या. क.)] पञ्जलिको नमस्ससि;
सेय्यो नु ते सो उदवा [उदाहु (स्या. क.)] सरिक्खो, नामं परस्सत्तनो चापि ब्रूहि.
१०९. न नामगोत्तं गण्हन्ति राज, सम्मग्गतानुज्जुगतान [समग्गतानुज्जुगतान (स्या.), समुग्गतानुज्जुगतान (क.)] देवा;
अहञ्च ते नामधेय्यं वदामि, सक्कोहमस्मी तिदसानमिन्दो.
११०. यो दिस्वा भिक्खुं चरणूपपन्नं, पुरक्खत्वा पञ्जलिको नमस्सति;
पुच्छामि तं देवराजेतमत्थं, इतो चुतो किं लभते सुखं सो.
१११. यो दिस्वा भिक्खुं चरणूपपन्नं, पुरक्खत्वा पञ्जलिको नमस्सति;
दिट्ठेव धम्मे लभते पसंसं, सग्गञ्च सो याति सरीरभेदा.
११२. लक्खी वत मे उदपादि अज्ज, यं वासवं भूतपतिद्दसाम;
भिक्खुञ्च दिस्वान तुवञ्च सक्क, काहामि पुञ्ञानि अनप्पकानि.
११३. अद्धा हवे सेवितब्बा सपञ्ञा, बहुस्सुता ये बहुठानचिन्तिनो;
भिक्खुञ्च दिस्वान ममञ्च राज, करोहि पुञ्ञानि अनप्पकानि.
११४. अक्कोधनो निच्चपसन्नचित्तो, सब्बातिथीयाचयोगो भवित्वा;
निहच्च मानं अभिवादयिस्सं, सुत्वान देविन्द सुभासितानीति.
विज्जाधर [धजविहेठक (सी. पी.), पब्बजितविहेठक (स्या.)] जातकं छट्ठं.
३९२. सिङ्घपुप्फजातकं (६-२-७)
११५. यमेतं [यमेकं (पी.)] वारिजं पुप्फं, अदिन्नं उपसिङ्घसि;
एकङ्गमेतं थेय्यानं, गन्धथेनोसि मारिस.
११६. न हरामि न भञ्जामि, आरा सिङ्घामि वारिजं;
अथ केन नु वण्णेन, गन्धथेनोति वुच्चति.
११७. योयं भिसानि खणति, पुण्डरीकानि भञ्जति;
एवं आकिण्णकम्मन्तो, कस्मा एसो न वुच्चति.
११८. आकिण्णलुद्दो पुरिसो, धातिचेलंव मक्खितो;
तस्मिं मे वचनं नत्थि, तञ्चारहामि वत्तवे.
११९. अनङ्गणस्स पोसस्स, निच्चं सुचिगवेसिनो;
वालग्गमत्तं पापस्स, अब्भामत्तंव खायति.
१२०. अद्धा मं यक्ख जानासि, अथो मं अनुकम्पसि;
पुनपि यक्ख वज्जासि, यदा पस्ससि एदिसं.
१२१. नेव तं उपजीवामि, नपि ते भतकाम्हसे [भतकम्हसे (सी. पी.), भतिकम्हसे (स्या.)];
त्वमेव भिक्खु जानेय्य, येन गच्छेय्य सुग्गतिन्ति.
सिङ्घपुप्फ [भिसपुप्फ (सी. पी.), उपसिङ्घपुप्फ (स्या.)] जातकं सत्तमं.
३९३. विघासादजातकं (६-२-८)
१२२. सुसुखं वत जीवन्ति, ये जना विघासादिनो;
दिट्ठेव धम्मे पासंसा, सम्पराये च सुग्गती.
१२३. सुकस्स [सुवस्स (सी. स्या. पी.)] भासमानस्स, न निसामेथ पण्डिता;
इदं सुणाथ सोदरिया, अम्हेवायं पसंसति.
१२४. नाहं तुम्हे पसंसामि, कुणपादा सुणाथ मे;
उच्छिट्ठभोजिनो [भोजना (क.)] तुम्हे, न तुम्हे विघासादिनो.
१२५. सत्तवस्सा पब्बजिता, मेज्झारञ्ञे [मज्झेरञ्ञे (क.)] सिखण्डिनो;
विघासेनेव यापेन्ता, मयं चे भोतो गारय्हा;
के नु भोतो पसंसिया.
१२६. तुम्हे सीहानं ब्यग्घानं, वाळानञ्चावसिट्ठकं;
उच्छिट्ठेनेव यापेन्ता, मञ्ञिव्हो विघासादिनो.
१२७. ये ब्राह्मणस्स समणस्स, अञ्ञस्स वा [अञ्ञस्स च (सी. स्या.), अञ्ञस्सेव (पी.)] वनिब्बिनो [वणिब्बिनो (सी. स्या.)];
दत्वाव [दत्वान (पी. क.)] सेसं भुञ्जन्ति, ते जना विघासादिनोति.
विघासादजातकं अट्ठमं.
३९४. वट्टकजातकं (६-२-९)
१२८. पणीतं भुञ्जसे भत्तं, सप्पितेलञ्च मातुल;
अथ केन नु वण्णेन, किसो त्वमसि वायस.
१२९. अमित्तमज्झे वसतो, तेसु आमिसमेसतो;
निच्चं उब्बिग्गहदयस्स, कुतो काकस्स दळ्हियं.
१३०. निच्चं उब्बेगिनो [उब्बिग्गिनो (स्या. क.), उब्बेधिनो (सी.)] काका, धङ्का पापेन कम्मुना;
लद्धो पिण्डो न पीणेति, किसो तेनस्मि वट्टक.
१३१. लूखानि तिणबीजानि, अप्पस्नेहानि भुञ्जसि;
अथ केन नु वण्णेन, थूलो त्वमसि वट्टक.
१३२. अप्पिच्छा अप्पचिन्ताय, अदूरगमनेन च;
लद्धालद्धेन यापेन्तो, थूलो तेनस्मि वायस.
१३३. अप्पिच्छस्स हि पोसस्स, अप्पचिन्तसुखस्स [अप्पचिन्तिसुखस्स (सी. स्या. पी.)] च;
सुसङ्गहितमानस्स [सुसङ्गहितपमाणस्स (सी. स्या. पी.)], वुत्ती सुसमुदानयाति.
वट्टकजातकं नवमं.
३९५. पारावतजातकं (६-२-१०)
१३४. चिरस्सं वत पस्सामि, सहायं मणिधारिनं;
सुकता [सुकताय (सी. पी.)] मस्सुकुत्तिया, सोभते वत मे सखा.
१३५. परूळ्हकच्छनखलोमो, अहं कम्मेसु ब्यावटो;
चिरस्सं न्हापितं लद्धा, लोमं तं अज्जं हारयिं [अपहारयिं (सी. पी.)].
१३६. यं नु लोमं अहारेसि, दुल्लभं लद्ध कप्पकं;
अथ किञ्चरहि ते सम्म, कण्ठे किणिकिणायति [इदं कण्ठे किणायति (क.), कण्ठे किंनिकिलायति (स्या.)].
१३७. मनुस्ससुखुमालानं, मणि कण्ठेसु लम्बति;
तेसाहं अनुसिक्खामि, मा त्वं मञ्ञि दवा कतं.
१३८. सचेपिमं पिहयसि, मस्सुकुत्तिं सुकारितं;
कारयिस्सामि ते सम्म, मणिञ्चापि ददामि ते.
१३९. त्वञ्ञेव मणिना छन्नो, सुकताय च मस्सुया;
आमन्त खो तं गच्छामि, पियं मे तव दस्सनन्ति.